جمعه , ۴ اسفند ۱۳۹۶

اشعار توان یابان

***************************************************** هادی بیابانی*****************************************************

***************************************************** هادی بیابانی*****************************************************

گرچه پایم چرخ های ویلچرست                       این زبان من خدا را شاکرست

 نیست توان راه رفتن را به من                       هرکه این حکمت نداند غافلست

 هدیه ای بر من عطا کرده خدا                       هدیه اش در هر دوعالم ضامنست

 شاکرم پایی ندارم تاره کج را روم                       گرمرا کج رفتن است پایی نباشدبهترست

 تا نفس درسینه است شکوه ندارم ازخدا                       پیش حکت های اوقدری تامل لازمست

———————————————–

معلولیت

        هدیه ی پاک خداست

           و خدا می داند

               حکمتش چیست و

                    من بی خبرم

                        ومنم تسلیمم

************** معلولیت( به مناسبت روز جهانی معلولین) ***************

پاهایی در خواب

صندلی چرخدار

بر سجاده عشق

می خوانمت

تورا

و در انتظار فردایی روشن

همگام میشوم

با هدیه ای که داده ای

معلولیت!

******************** شاعری در افق عشق- هادی بیابانی *******************

************************************************** عباس علی استکی*************************************************

************************************************** عباس علی استکی*************************************************

مرا در کودکی دل مهربان بود                       دو پایی سرکش و آهو رمان بود

به روی تور والیبال کوچه                       دو دستم ساق دوش آسمان بود

به ناگه تب به جانم شعله افکند                       تمام دست و پایم نیمه جان بود

از آن پس طاقت رفتن ندارم                       دو پایم بی عصب بی استخوان بود

کناری دور از بازی مکانم                       عصا و گوشه گیری آشیان بود

تماشا حسرت صحرا دویدن                       به روی شانه ی من سایه بان بود

تنم رنجور امّا روح سرکش                       به درس و کار همچون پاسبان بود

کنون عمری گذشته با غم و درد                       مرا مانند یک چشمک زنان بود

مسیری را که رفتم با اراده                       جدالی سخت تر با سالمان بود

****************************معلول توانمند ******************************

**********************************************جامعه معلولین چناران**************************************************

**********************************************جامعه معلولین چناران**************************************************

گرچه معلولم ولی انديشه ام معلول نيست      هيچ مَجهولی برای فکر من مجهول نيست

اهل فِکر وهِمّت و شور وشعور و کوششم        داوَری هایِ غلط درباره ام مَقبول نيست

عِزّت نَفسَم مرا نزد همه مُمتاز کرد                 با تَرحُّم گر نگاهم می کنی مَعقول نيست

نَقصِ جِسمی مانع کار وتلاش من نشد            هيچ مَعلولی به جُرم عِلتَش مَعزول نیست

سینه ی ما خانه ی عشق وصفا وعزّت است    جُزوفا وجز محبّت اندرين کَشکول نیست

حاصل کارم هنرهای ظريف دستی است         جز هنر در غرفه ی صاحبدلان محصول نيست

اشتغال ما به شغل دولتی نا گفته به            جز کمی از ما به شغل دولتی مشغول نيست

اِنتظارم از همه اين است که مارا حِس کنند     گر چه اين حِس کَردنيها بين ما مَعمول نيست

پُرسشی دارم زِ مَسؤولانِ کشور يک به يک      از چه رو نِسبَت به مَعلولان کِسی مَسؤول نيست

آدمی را آدمیّت مَنزِلت باشد وبَس                 لُطفِ حَق بی آدَميت مَر تُرا مَشمول نيست

آفرينش، آفرين گويد به پاس هِمَّتم                هر که گويد آفرين بر هِمَّتم مَغفول نیست

با شَريفان اُنس واُلفَت گير و دايم شاد باش    چون سُخن هايش درست ولااقل مَجعول  نیست

**********************جامعه معلولین چناران*********************