دوشنبه , ۲۴ تیر ۱۳۹۸

مقاله

راهکارهای مناسب برای پیشگیری از تولد نوزاد معلول

راهکارهای مناسب برای پیشگیری از تولد نوزاد معلول

*** غربالگری های سه ماهه اول و دوم، سونوگرافی و تست های تشخیصی باید در زمان مناسب انجام شود تا بتوان با تشخیص دقیق از تولد نوزاد معلول پیشگیری کرد. ***

*** غربالگری های سه ماهه اول و دوم، سونوگرافی و تست های تشخیصی باید در زمان مناسب انجام شود تا بتوان با تشخیص دقیق از تولد نوزاد معلول پیشگیری کرد. ***

پیشگیری از تولد نوزاد معلول با غربالگری

تولد هر نوزاد معلول یا بیمار هزینه ها، زحمات و مشکلات بسیاری را برای جامعه و بویژه خانواده ها رقم می زند. علاوه بر این چنین کودکانی اکثرا زندگی دردناک و مشکلات روحی و روانی بسیاری پیدا می کنند. شاید حتی بسیاری از آن ها به سن بلوغ نرسند و از دنیا بروند.
سلامت جنین همیشه یکی از بزرگ ترین دغدغه های ذهنی مادر ها و پدر ها بوده است، اما این روز ها با پیشرفت علم ژنتیک می توان در بسیاری از موارد از جمله ازدواج های فامیلی و… حتی با احتمال صددرصد از تولد نوزاد بیمار جلوگیری کرد! اقدامات درمانی را در سه ماهه اول تولد انجام دهید. سیاست و هدف رشته تخصصی زنان، تولد و تحویل یک نوزاد سالم به مادری سالم است.اگر یک زایمان موفق انجام شود، اما نوزاد عقب افتادگب ذهنی یا یک اشکال مادرزادی مثل فتق دیافراگم داشته باشد این سیاست به درستی اجرا نشده است. پس باید چه کار کنیم؟نوزاد معلول

نوزاد معلول

اینجاست که علم ژنتیک و غربالگری به کمک ما می آید. اکنون امکانات زیادی در این زمینه در کشور ایران وجود دارد.این غربالگری به خصوص در سه ماهه اول بارداری اهمیت بسیاری دارد. در حال حاضر پزشکی قانونی در مورد چندین بیماری اجازه سقط می دهد. بنابراین با تشخیص این اختلالات می توان قبل از ۱۸ هفتگی جنین دارای مشکل را سقط کرد.در این زمان سونوگرافی سه بعدی انجام می دهیم و جنین را از لحاظ خطر بیماری های مادرزادی مثل عقب افتادگی ذهنی بررسی می کنیم. آزمایش خون نیز انجام می دهیم تا ببینیم اختلالات کروموزومی دیگری مطرح است یا خیر. بخش ژنتیک می تواند در این موارد تشخیص قطعی بدهد.

بر اساس آمار سال گذشته مجوز قانونی ۴۵۰ مورد سقط جنین که دچار معلولیت بودند در سطح کشور صادر شد تا از تولد کودکان معلول جلوگیری شود. سال گذشته ۱۴۰ هزار مراجعه را به مشاوره های ژنتیکی در کشور شاهد بودیم که پنج تا شش هزار مراجعه در حین بارداری بوده است. از پنج هزار مورد تشخیص معلولیت در حین بارداری ۴۵۰ مورد منجر به سقط جنینشده که جزو موارد قانونی و درمانی سقط بوده تا از تولد نوزادان معلول جلوگیری شود.با تشخیص به موقع و با اخذ مجوز پزشکی قانونی این سقط ها که اغلب به دلیل اختلالات کروموزومی و همچنین بیماری های ژنتیکی و ارثی تشخیص داده شده بود انجام شده تا از تولد فرزند معلول جلوگیری شود.

انجام آزمایشات بارداری برای پیشگیری از تولد نوزاد معلول ضروری است

بر اساس آمار سازمان بهداشت جهانی هر هشت دقیقه یک کودک معلول در جهان به دنیا می آید. حدود ۵۰۰ میلیون فرد معلول در جهان وجود دارند که ۸۰ درصد آنها در کشورهای جهان سوم ساکن هستند. آمارهای جهانی نشان می دهد ۱۵درصد از افراد هر جامعه معلول هستند که در ایران این آمار به بیش از ۱۱ میلیون نفر می رسد. ۱۱ میلیون نفر در ایران دارای درجات مختلف از معلولیت خفیف، متوسط و خیلی شدید هستند که چهار درصد از این افراد دارای معلولیت شدید و خیلی شدید هستند که مراقبت و نگهداری از آنها هزینه های گزافی را بر خانواده و جامعه تحمیل می کند، به همین دلیل لازم است که عوامل معلولیت ساز مورد شناسایی قرار گیرند تا بتوان پدیده معلولیت را تا حد امکان تحت کنترل درآورد، زیرا آن گونه که آمارها نشان می دهند روز به روز از سهم عوامل ژنتیکی در بروز معلولیت کاسته و بر سهم حوادث در این زمینه افزوده می شود.

بر اساس آمار سال گذشته مجوز قانونی ۴۵۰ مورد سقط جنین که دچار معلولیت بودند در سطح کشور صادر شد تا از تولد کودکان معلول جلوگیری شود. سال گذشته ۱۴۰ هزار مراجعه را به مشاوره های ژنتیکی در کشور شاهد بودیم که پنج تا شش هزار مراجعه در حین بارداری بوده است. از پنج هزار مورد تشخیص معلولیت در حین بارداری ۴۵۰ مورد منجر به سقط جنین شده که جزو موارد قانونی و درمانی سقط بوده تا از تولد نوزادان معلول جلوگیری شود. با تشخیص به موقع و با اخذ مجوز پزشکی قانونی این سقط ها که اغلب به دلیل اختلالات کروموزومی و همچنین بیماری های ژنتیکی و ارثی تشخیص داده شده بود انجام شده تا از تولد فرزند معلول جلوگیری شود. در قالب طرح غربالگری و مشاوره های ژنتیکی جلوی خسارت های ناشی از تولد کودک معلول گرفته شده است. این امیدواری وجود دارد که در آینده نه چندان دور این طرح نیز همچون غربالگری شنوایی و بینایی به یک طرح ملی تبدیل شود تا عملا آسیب ها و دغدغه های ناشی از این امر به حداقل برسد. در اکثر استان ها طرح مشاوره ژنتیک آغاز شده و این امیدواری وجود دارد که با دقت بیشتر این طرح ها زمینه اجرایی مناسب تری پیدا کنند.

غربالگری راهکار مناسب برای تشخیص سلامت نوزادان و پیشگیری از تولد نوزاد معلول

در اصل غربالگری های سه ماهه اول و دوم، سونوگرافی و تست های تشخیصی باید در زمان مناسب انجام شود تا بتوان با تشخیص دقیق بیماری از تولد نوزادی با آنومالی های فراوان پیشگیری کرد. غربالگری های دوران بارداری برای سنجش سلامت جنین دو نوع است که در سه ماهه اول و در سه ماهه دوم انجام می شود و شامل برخی تست های خونی است که در آن خون مادر بررسی می شود. در سونوگرافی چند معیار بررسی می شود که مهم ترین آن بررسی اندازه استخوان بینی است. اگر استخوان بینی کودک مشکلی نداشت، هنوز احتمال وجود برخی سندروم ها که شایع ترین آن سندروم دان است مرتفع نیست. غربالگری در سه ماهه نخست بارداری باید انجام شود، اما اگر مشکلی در این غربالگری دیده شد، نمی توان تنها با این غربالگری تایید کرد که بیماری وجود دارد. بنابراین نیاز به انجام غربالگری در سه ماهه دوم است. اگر در غربالگری دوم نیز مشکلی دیده شد، لازم است آمنیوسنتز به عنوان یک تست تشخیصی انجام شود. غربالگری ها به دلیل اینکه تست های تهاجمی نیستند و آسیبی به جنین و مادر نمی زنند، بسیار مفید هستند و هیچ عارضه ای برای مادر و جنین ندارند. همچنین از آنجا که هزینه چندانی ندارند، می توان به راحتی بیماری های احتمالی جنین را تشخیص داد و بعد از تشخیص به انجام اقدامات لازم در این زمینه پرداخت.

با غربالگری از تولد نوزاد معلول پیشگیری کنید

سونوگرافی باید حدود ۱۱ تا ۱۲ هفتگی بارداری انجام شود، زیرا اگر زود تر یا دیر تر انجام شود، ارزشی ندارد؛ اگر جواب آن مثبت باشد، باید به سرعت غربالگری سه ماهه دوم و تست های تشخیصی انجام شود تا اگر مشکلی تشخیص داده شد، با اجازه پزشکی قانونی ختم بارداری انجام شود. بسیاری از سندروم ها به ویژه سندروم دان، بیماری های خونی همچون هموفیلی و بیماری های ارثی در این غربالگری ها مورد بررسی قرار می گیرند. در واقع می توان با هزینه اندک، روش های ساده تر و با اجازه ختم حاملگی از تولد یک نوزاد با آنومالی های زیاد و تحمیل هزینه های مالی و روانی بر خانواده ها و جامعه جلوگیری کرد. البته غربالگری ها به تنهایی نمی توانند وجود یک بیماری را تایید کنند. بنابراین لازم است تست های تشخیصی نیز در کنار آنها انجام شود. لازم است مادران باردار به این مساله توجه داشته باشند که اگر پزشک آنها توصیه به انجام غربالگری و تست های تشخیصی داد، حتما این کار را انجام دهند و نسبت به این موضوع بی اعتنا نباشند. اگر مادر سن بالای ۳۵ سال داشته باشد، سابقه فامیلی بیماری های ارثی وجود داشته باشد، یا یکی از زوج ها بیماری خاصی داشته باشند باید حتما این غربالگری ها انجام شود و حتی در برخی موارد به دلیل حساسیت موضوع توصیه می شود از همان ابتدا تست های تشخیصی انجام شود و زوج ها زمان طلایی تشخیص بیماری را با انجام غربالگری ها از دست ندهند. غربالگری سه ماهه نخست و سه ماهه دوم باید با هم تجمیع شوند و اگر مثبت باشند حتما باید با تست های تشخیصی بررسی های بیشترانجام شود.

سقط جنین بهترین راهکار در بارداری های پرخطر

سمیرا به تازگی باردار شده است. او مشکوک به ویروس گربه است و احتمال نابینایی جنین وجود دارد. به این ترتیب پزشک معالجش به او انواع آزمایش ها و سونوگرافی های مربوطه را تجویز کرده است تا از تولد نوزاد بیمار و ناقص جلوگیری کند. او می گوید:هم اکنون به دلیل تغذیه ناسالم و بروز انواع بیماری های نوظهور و آلودگی های محیطی شاهد بروز مشکلات و بیماری های متعددی در مراحل بارداری هستیم. این زن جوان دلیل بروز بیماری را نگهداری گربه در منزلش می داند و می افزاید:آزمایشات فراوانی در این زمینه انجام شده است که در صورت بروز هر گونه نارسایی سقط جنین انجام می شود.

با تمام بررسی ها، باز هم تولد نوزاد معلول!

مریم به تازگی نوزادش فوت شده است. او که در مراحل بارداری تحت درمان بوده و بعد از زایمان نوزاد نارس را به دنیا آورده است، به «آرمان» می گوید:در ابتدای بارداری پزشک معالج احتمال تولد نوزاد نارس را داد و به این ترتیب مجبور به انجام سونوگرافی و آزمایش های فراوان شدم، هرچند بعد از انجام آزمایشات پزشک معالج تشخیص داد که نوزاد سالم است، اما بعد از زایمان نوزاد نارس بود! هم اکنون دو ماه از فوت نوزاد این مادر گذشته و به دلیل عدم درج مشکل جنین در هفته دوازدهم بارداری در پرونده پزشکی توسط پزشک معالج، دیگر نمی تواند به دلیل سهل انگاری از پزشک شکایت کند و به قول معروف دیگر دستش به جایی بند نیست.

توجه به آزمایشات قبل و بعد از بارداری الزامی است

یک عضو کمیسیون بهداشت و درمان مجلس درباره تاثیر غربالگری در کاهش احتمال تولد نوزاد نارس می گوید:به دلیل پیشرفت علوم بیماری های ناشناخته و بیماری هایی با منشأ ژنتیک مشاهده می شود. بشیر خالقی می افزاید:انجام غربالگری ها در زمینه تالاسمی به میزان قابل توجهی از تولد نوزاد مبتلا به این بیماری در کشور کاسته است. در برخی از بیماری های ناشناس انجام غربالگری موثر است. چون ازدواج های فامیلی و وجود بیماری های وراثتی در افراد احتمال تولد نوزاد بیمار را افزایش می دهد. به گفته او با انجام برخی آزمایشات به سهولت می توان بیماری های تهدید کننده مادر و جنین را تشخیص داد و در صورت احتمال بروز هر گونه نارسایی می توان مجوز سقط جنین را صادر کرد.

این عضو کمیسیون بهداشت و درمان مجلس درباره جهش ژنتیک و احتمال تولد نوزاد بیمار می افزاید:علم پزشکی را نمی توان بر اساس محاسبات ریاضی ارزیابی کرد. برای مثال بارداری مادر در سنین میانسالی به نسبت احتمال تولد نوزاد منگول، مبتلا به سندروم دان و… را افزایش می دهد. در این شرایط هر قدر بتوان از تولد نوزاد بیمار در جامعه جلوگیری کرد به نسبت مشکلات ناشی از تولد این گونه فرزندان در خانواده نیز کاهش می یابد. در ضمن تولد نوزاد مبتلا به سندروم دان از مادران جوان نیز مشاهده می شود، اما هیچ یک از این امور دلیلی برای نقد و عدم کارایی این گونه آزمایشات محسوب نمی شود. هم اکنون آزمایشات قبل از ازدواج، انجام آزمایشات و غربالگری ها به میزان قابل توجهی از تولد نوزاد مبتلا به سندروم دان کاسته است. هم اکنون در غربالگری ها آزمایش تیروئید مورد بررسی قرار می گیرد، چون نوزاد مبتلا به مشکلات تیروئیدبه نسبت با افزایش سن فرد از لحاظ جسمی و روحی با مشکلات متعددی مواجه خواهد شد و روند رشد طبیعی نخواهد داشت. خالقی درباره افزایش بیماری های تهدید کننده سلامتی مادر و جنین می افزاید:امروزه بیماری های متعدد و متنوعدوران بارداری همچون دیابت بارداری، مرده زایی و… را شاهد هستیم، اما از سوی دیگر با تشخیص به موقع بیماری در دوران بارداری احتمال تولد نوزاد نارس یا بیمار کاهش می یابد. در این شرایط باید مادران با انجام به موقع آزمایشات شانس تولد نوزاد بیماری را کاهش دهند، اما باید دانست که برخی از بیماری ها نیز به دلیل سن مادر، وراثت، جهش ژنتیک، شرایط بارداری و… بروز می کند.

منبع: http://namnak.com

معلولیت ها به ۶ دسته تقسیم می‌شوند

معلولیت ها به ۶ دسته تقسیم می‌شوند

معلولیت ها بر اساس اختلالاتی که عامل بروز آن است در ۶ بخش جسمی و حرکتی ، عقب ماندگی ذهنی، اختلالات اعصاب و روان، حس بینایی، شنوایی، گفتاری تقسیم بندی می شود.

به گزارش گروه علم و فناوری خبرگزاری ایمنا، بررسی تاریخ اختراعات، اکتشافات و تحولات اجتماعی نشان می‌دهد که در تمامی نقاط دنیامعلولانی هستند که با تکیه بر اراده‌های پولادین و بهره‌گیری از تدبیر و تلاش خوش توانسته‌اند این واقعیت را به اثبات برسانند که «انسان با اندیشه‌اش هویت می‌یابد نه با توانایی‌های جسمانی یا زیبایی ظاهری.»

امروزه افراد نابینا با بهره‌گیری از فناوری‌های نوین به بالاترین مدارج علمی و اجتماعی دست می‌یابندهمچنین دیگر ناشنوایان را در دنیای خلوت و خاموش، تنها نمی‌یابیم بلکه زندگی این افراد در سایه آموزش و فعالیت‌های اجتماعی، در مسیر پیوند با سایر آحاد جامعه قرار گرفته‌اند.

قوانینی که از حقوق معلولان حمایت می‌کنند صراحتاً بیان می‌دارند که فرد معلول نیز حق دارد تا همانند سایر اقشار مردم از آموزش، مسکن، رفاه و تأمین اجتماعی، اشتغال و تفریح برخوردار باشد و جامعه نیز موظف است با اتخاذ راهکارهای مناسب، امکان تحقق این خواسته‌ها را فراهم کند. هرچند کشور اسلامی ما با تصویب قانون جامع حمایت از حقوق معلولان و پیوستن به کنوانسیون‌ جهانی حقوق افراد دارای معلولیت، خود را به احیای هویت اجتماعی و تحقق خواسته‌های معلولان متعهد ساخته است لیکن باید بپذیریم که طی این سال‌ها تلاش‌های ما در مسیر برابرسازی حقوق معلولان با کاستی‌های بسیاری همراه بوده است.

 معلولان می توانند به عنوان الگویی پسندیده و نیرویی اثرگذار در افراد سالم نیز انگیزه ایجاد کنند.

در خصوص توانبخشی در معلولیت ها گفتگویی داشتیم با «دکتر ابراهیم صادقی، متخصص ارتوپدی فنی» که مشروح آن در ادامه از نظرتان خواهد گذشت:

معلولیت چست؟

هر نوع ناتوانی در زندگی مستقل یک فرد اثر گذار باشد را معلولیت میگویند. اما معلولیت ها عمدتا به ۲ شیوه سنتی ومدرن تعریف می شود.

معلولیت در حوزه سنتی به هر پدیده ای که باعث از دست رفتن برخی توانایی ها شود و فرد نتواند زندگی مستقلی داشته باشد تعریف می شود و اما معلولیت در حوزه مدرن،  فقدان و یا کاهش سهیم شدن در زندگی اجتماعی یاد می شود.

معلولیت ها به چند دسته تقسیم می شوند؟

معلولیت ها بر اساس اختلالاتی که باعث بروز آن می شود تقسیم بندی می شوند.

معلولیت ها به ۶ دسته جسمی و حرکتی ، عقب ماندگی ذهنی، اختلالات اعصاب و روان، حس بینایی، شنوایی، گفتاری تقسیم بندی می شود.

فردی که نقص عضو، فلج حرکتی و یا قطع عضو داشته باشد دارای معلولیت جسمی و حرکتی است، همچنین به فردی که دارای اختلال ذهنی باشد عقب مانده ذهنی می گویند.

از دیگر معلولیت ها می توان به اختلالات اعصاب و روان اشاره کرد که فرد نمی توانند هیجانات خود را کنترل یا استفاده کند.

همچنین برخی افراد به کم بینایی، عدم بینایی و کاهش بینایی مبتلا هستند و برخی دیگر از افراد کم شنوا و ناشنوا هستند.

اختلالات گفتار از دیگر معلولیت ها است که فرد در ارتباط با افراد دچار مشکلاتی  می شود.

علل معلولیت ها چیست؟ 

علت به وجود آمدن معلولیت ها به ۴ دسته مادرزادی، بیولوژیکی یا زیستی، سوانح و عوامل محیطی، فرهنگی و اجتماعی تقسیم بندی می شود.

به چه افرادی معلول نمی گوید؟

به طور مثال فردی که نابینا است را نمی توانیم به آن معلول بگویم و زمانی به او لقب معلولیت داده می شود که نابینایی فرد باعث محدودیت او باشد و نتواند زندگی مستقل و تحصیلات داشته باشد؛ اما شخصی که بینایی ندارد اما می توانند تحصیلات و شغل مورد علاقه خود را به دست آورد آن فرد دارای اختلال بینایی است اما معلول نیست.

آیا معلولیت در دوران جنین قابل تشخیص است؟

با پیشرفت علوم تا حد بسیار زیادی معلولیت در دوران جنین قابل تشخیص است.

آیا فشارخون و دیابت زنان باردار باعث معلولیت جنین می شود؟

افراد مبتلا به فشار خون و دیابت از موارد بارداری پر خطر است که باید تحت نظر پزشک خود باشند و اگر تحت مراقبت پزشک باشند مشکلی برای جنین به وجود نمی آید.

بیماری اوتیسم جزو معلولیت های ذهنی محسوب می شود؟

اوتیسم جزو معلولیتهای ذهنی محسوب می شود که می توانند عوارض حرکتی را به دنبال داشته باشد.

بیماران سکته مغزی دچار اختلالات حرکتی می شوند؟

سکته مغزی یکی از مشکلات عصبی است که برخی از افراد را دچار اختلالات حرکتی می کند و سکته مغزی درگیر یک نیمه بدن می شود.

هچنین دیابت نیز ممکن است با سکته مغزی ترکیب و توانبخشی افراد را سخت کند ولی بازهم می شود اقداماتی برای بهبود بیمار انجام داد.

چه عواملی در پیشگیری از معلولیت موثر است؟

برای پیشگیری از معلولیت راهکارهای مختلفی وجود دارد. بر این اساس افراد قبل از تولد فرزندان باید به این موارد توجه کنند تا فرزندی با معلولیت شدید به دنیا نیاید.

همچنین سلامت مادر و کودک و مراقبت های دوران بارداری و بعد از بارداری بسیار مهم است و باید مادران به طور حتم به این مهم توجه ویژه کنند.

از دیگر نکاتی که باید برای پیشگیری از معلولیت توجه کرد پیشگیری در سوانح است؛ از همین رو رعایت نکات ایمنی مانند ارتقا وسایل ایمنی و رعایت قوانین و مقررات رانندگی از جمله ضروریات است. همچنین موارد ایمنی باید در دستگاه های کارخانه ها رعایت شود تا ریسک حوادث کاهش یابد.

توانبخشی چیست؟

مجموعه اقداماتی که باعث ارتقا سطح عملکرد افراد دارای اختلال شود، توانبخشی می گویند. درتوان بخشی اختلالات بررسی و براساس اختلالات اقدامات لازم انجام می شود، همچنین برنامه توابخشی افراد براساس سن و نوع اختلال متفاوت است.

 د رسنین پایین و برخی از بیماری ها اقدام زود هنگام برنامه توانبخشی در اولویت قرار دارد و نباید بگذاریم دوران طلایی از دست برود.

هدف از توانبخشی چیست؟

در توانبخشی ۲ هدف مهم دنبال می شود همچون بازگشت فرد به زندگی مستقل به خصوص افرادی که دارای معلولیت شدید هستند و هدف دیگر توانبخشی نیز بهبود کیفیت زندگی افراد معلول و یا کم توان است.

زمان اجرای برنامه توانبخشی چقدر است؟

زمان اجرای برنامه توانبخشی بسته به شدت ضایعه دارد و ممکن است برنامه در دوران کوتاه مدت و بلند مدت اجرا شود.

اقدامات توانبخشی به چند دسته تقسیم می شود؟

اقدامات توانبخش به اقدامات بالینی، آموزش های ذهنی، توانبخشی اجتماعی تقسیم بندی می شود.

اقدامات توانبخش  بالینی شامل خدمات کاردرمانی، فیزیوتراپی،  شنواشناسی و غیره است.

آیا شیوه کار درمانی موثر است؟

کار درمانی مفید است اما باید شدت اختلال تشخیص داده تا اقدامات لازم انجام  و برخی از نواقص درطول زندگی درمان شود.

مشکلات توانبخش چیست؟

علوم سلامت در ذات خود مفهمومی چند بُعدی هستند و زیبایی خلق انسان یک بُعدی نیست از همین رو باید به سلامتی انسان از چند نظرنگریست. همچنین مشکلات معلولان چند بعدی است و یکی از مشکلات آنان که مقدماتی به نظر می رسد اما بسیار مهم است مشکلات فرهنگی است در جامعه یک مشکلی داریم به نام ترحم و نباید با معلولان با ترحم نگاه شود وحقوق آنان باید به طور حتم رعایت شود .

متاسفانه برخی از افراد در پیاده روها و پارکینگ های که برای معلولان مناسب سازی شده توقف و باعث به وجود آوردن برخی از مشکلات برای معلولان می شوند لذا افراد باید به حقوق این افراد احترام بگذارند و از پارک خودرو یا موتورسیکلت خود در مکان های که ویژه معلولان است خودداری کنند تا آنان نیز با آسایش خاطر وارد جامعه  شوند.

معلولان نیاز به حضور در جامعه دارند و این امر نیز برای معلولان مهم است. از همین رو باید زیر ساخت های لازم و احتیاجات آنان برای حضور آنان در جامعه فراهم شود تا بدون دغدغه فکری و استرس وارد جامعه شوند.

منبع : http://www.Imna.ir/news/331524

General Types Of Disabilities

General Types Of Disabilities

Physical Disabilities

  • Includes physiological, functional and/or mobility impairments
  • Can be fluctuating or intermittent, chronic, progressive or stable, visible or invisible
  • Some involve extreme pain, some less, some none at all

Characteristics of “Progressive” conditions and examples:

These disabilities get worse over time but can fluctuate.

  • Multiple Sclerosis – neurological deterioration
  • Muscular Dystrophy – muscular disorders
  • Chronic Arthritis – inflammation of the joints

Characteristics of “Non-Progressive” conditions and examples:

These disabilities are non-progressive and remain stable.

    • Cerebral Palsy – neurological condition
  • Spina Bifida – congenital malformation of the spinal cord
  • Spinal Cord Injury – neurological damage resulting from trauma

These disabilities are non-progressive but can fluctuate.

  • Fibromyalgia – chronic pain condition
  • Chronic Fatigue Syndrome – chronic fatigue condition

Visual Disabilities

“Legally Blind” describes an individual who has 10% or less of normal vision.

Only 10% of people with a visual disability are actually totally blind. The other 90% are described as having a “Visual Impairment.”

Common causes of vision loss include:

  • Cataracts (cloudy vision – treatable)
  • Diabetes (progressive blindness)
  • Glaucoma (loss of peripheral vision)
  • Macular Degeneration (blurred central vision)
  • Retinal Detachment (loss of vision)
  • Retinitis Pigmentosa (progressive blindness)

Hearing Disabilities

  • “Deaf” describes an individual who has severe to profound hearing loss.
  • “Deafened” describes an individual who has acquired a hearing loss in adulthood.
  • “DeafBlind” describes an individual who has both a sight and hearing loss.
  • “Hard of Hearing” describes an individual who uses their residual hearing and speech to communicate.

The Canadian Hearing Society Awareness Survey of 2001 states that almost 1 in 4 (23%) of Adult Canadians report having a hearing loss.

Mental Health Disabilities

Mental health disabilities can take many forms, just as physical disabilities do.

Unlike many physical illnesses though, all mental illnesses can be treated.

They are generally classified into six categories:

  • Schizophrenia – The most serious mental illness, schizophrenia affects about 1% of Canadians.
  • Mood Disorders (Depression and Manic Depression) – These illnesses affect about 10% of the population. Depression is the most common mood disorder.
  • Anxiety Disorders – These affect about 12% of Canadians. They include phobias and panic disorder as well as obsessive-compulsive disorder.
  • Eating Disorders – They include anorexia nervosa and bulimia and are most common in men and women under the age of 30.
  • Personality Disorders – There are many different personality disorders. People with these disorders usually have a hard time getting along with other people. They are the most difficult disorders to treat.
  • Organic Brain Disorders – These disorders affect about 1% of people. They are the result of physical disease or injury to the brain (i.e., Alzheimer’s, Stroke, Dementia).

Intellectual Disabilities

  • Characterized by intellectual development and capacity that is significantly below average.
  • Involves a permanent limitation in a person’s ability to learn.

Causes of Intellectual (or Developmental) Disabilities include:

  • Any condition that impairs development of the brain before birth, during birth, or in childhood years
  • Genetic conditions
  • Illness affecting the mother during pregnancy
  • Use of alcohol or drugs by pregnant mothers
  • Childhood diseases
  • Poverty — Children in poor families may become intellectually disabled because of malnutrition, disease-producing conditions, inadequate medical care, and environmental health hazards.

Learning Disabilities

  • A learning disability is essentially a specific and persistent disorder of a person’s central nervous system affecting the learning process.
  • This impacts a person’s ability to either interpret what they see and hear, or to link information from different parts of the brain.
  • One of the most common indicators of a learning disability is a discrepancy between the individual’s potential (aptitudes and intellectual capacity) and his or her actual level of achievement.
  • Having a learning disability does not mean a person is incapable of learning; rather that they learn in a different way.
  • Many people with a learning disability develop strategies to compensate for or to circumvent their difficulties.

چطور با معلولین برخورد کنیم؟( قسمت اول)

چطور با معلولین برخورد کنیم؟( قسمت اول)

خیلی ها نمی دونن که باید چطور با کسی که معلولیت جسمی، حواسی (مثل نابینایی، ناشنوایی و…) و یا ذهنی داره، حرف بزنن و چطور باهاش تعامل داشته باشن. معاشرت با معلولین نباید تفاوت زیادی با معاشرت با سایر مردم داشته باشه. ولی اگر با معلولیت ها آشنا نباشید، ممکنه از این بترسید که حرفی که می زنید از نظر طرف مقابل توهین آمیز باشه و یا با پیشنهاد کمک، کار اشتباهی انجام بدید.

بخش ۱: صحبت کردن با یه فرد معلول

۱-مهم ترین نکته ای که باید بهش توجه کنید اینه که به معلولین احترام بذارید و باهاشون محترمانه برخورد کنید.

باید به کسی که معلولیت داره، مثل سایر مردم احترام گذاشت. بهشون به چشم یک انسان نگاه کنید نه به چشم کسی که کمبود و نقصی داره. سعی کنید روی شخصیت فردی و توانایی هاش تمرکز کنید. اگر لازمه که حتما برای معلولیتش اسمی بذارید، بهتره از خودش بپرسید که چه اصطلاحی رو ترجیح می ده و از همون استفاده کنید. به طور کلی، باید از این جمله طلایی استفاده کنید که: (با بقیه همونطوری رفتار کن که دوست داری با خودت رفتار کنن)

  • *خیلی از معلولین (و نه همشون) زبان مردم اول (People First Language) رو ترجیح میدن که در اون، اسم شخص قبل از معلولیتش میاد. یعنی توی این زبان، مثلا به جای این که بگید (خواهر سندروم داونی اش) باید بگید (خواهرش، که سندروم داون داره).
  • *مثال های بیشتر برای زبان مردم اول اینه که مثلا به جای این که به کسی اشاره کنید و بگید اونی که معلولیت ذهنی/جسمی داره و یا به جای این که بگید (اون دختر کوره) یا (اون دختری که روصندلی چرخداره) بگید، (احمد فلج مغزیه)، (مریم تا حدی نابیناس) و یا (سارا از یه صندلی چرخدار استفاده می کنه). تا حد امکان از این اصطلاحات کلی برای اشاره کردن به مردم استفاده نکنید. ممکنه بعضی ها از اصطلاح (ناتوان) خوششون نیاد و احساس خوبی بهشون دست نده ولی بعضی های دیگه برای معرفی کردن خودشون از این اصطلاح استفاده می کنن، چون حس می کنن اینطوری حس بدی که نسبت به این کلمه دارن کمتر میشه و حس می کنن معلولیت اون ها بخشی از چیزیه که هستن. بنابراین به کسی که باهاش تعامل دارید رجوع کنید و ببینید چطوری راحت تره. اینطوری بهتر می تونید باهاشون ارتباط برقرار کنید.
  • *بهتره بدونید که هنجارهای برچسب زدن به مردم، بین مردم وگروه های مختلف خیلی می تونه متفاوت باشه. به طور کلی، خیلی از افراد ناشنوا، نابینا و افراد مبتلا به اوتیسم زبان مردم اول رو رد کردن و ترجیح می دن از زبان شناخت اول (Identify First Language) استفاده کنن. مثلا توی جامعه ناشنواها رایجه که از اصطلاحاتی مثل ناشنوا و یا کم شنوا استفاده بشه تا معلولیتشون رو توضیح بده. اگر شک داشتید، کافیه که خیلی مودبانه از طرف مقابلتون بپرسید که چطوری راحت تره.

۲-هیچوقت با کسی که معلولیت داره طوری حرف نزنید که انگار ازش بهتر و برترید.

  • هیچکس دوست نداره که باهاش مثل یه بچه حرف بزنن و تشویقش کنن. وقتی با یه معلول حرف می زنید، از واژگان کودکانه، اسم کوتاه شده و یا با صدایی بلندتر از حد معمول صحبت نکنید. کارها و ژست های محبت آمیزی مثل نوازش کردن سر فرد معلول رو انجام ندید. این کارها این طور نشون می ده که شما فکر می کنید درک و شعور فرد معلول به اندازه شما نیست و شما اون رو مثل یه بچه می بینید. بنابراین از کلمات عادی و صدای معمولی استفاده کنید و طوری باهاش صحبت کنید که اگر معلولیت نداشت صحبت می کردید.
  • *بهتره با کسی که کم شنواست و یا معلولیت شناختی داره آهسته تر صحبت کنید. ممکنه بهتر باشه که با کسی که شنواییش کمتره، بلندتر از حد معمولا صحبت کنید تا بتونه چیزی که می گید رو بشنوه. معمولا وقتی خیلی آروم صحبت می کنید، خود فرد این نکته رو بهتون یادآوری می کنه. شاید لازم باشه ازش بپرسید که آیا خیلی سریع صحبت می کنید، یا ازش بخواید که بهتون بگه آیا لازمه آهسته تر و یا واضح تر صحبت کنید.
  • *فکر نکنید که باید کلماتی که استفاده می کنید رو محدود به ابتدایی ترین کلمات کنید. تنها زمانی که باید از زبانی ساده استفاده کنید وقتیه که با یکی صحبت می کنید که مشکل فکری و ارتباطی شدید داره. گیج کردن طرف مقابلتون و یا صحبت با کسی که نمی تونه بفهمه راجع به چی صحبت می کنید خیلی صورت خوش و مودبانه ای نداره. اگر شک داشتید می تونید خیلی معمولی باهاش حرف بزنید و بپرسید که چه چیزهایی رو باید توی صحبت کردن رعایت کنید.

۳-از برچسب ها و اصطلاحات توهین آمیز استفاده نکنید (مخصوصا گاه و بیگاه! ).

  • برچسب ها و اسم های تحقیرکننده صورت خوشی ندارن و وقتی با یه معلول حرف می زنید نباید ازشون استفاده کنید. این که یه نفر رو با معلولیتش بشناسیم و یا بهش برچسبی بزنیم که توهین آمیزه (مثل فلج و معلول) بی احترامیه و می تونه خیلی به شخص، آسیب بزنه. همیشه حواستون به چیزی که می گید باشه، اگه لازم بود گفتارتون و زبانتون رو اصلاح و سانسور کنید. از بکار بردن اسم هایی مثل احمق، عقب افتاده، فلج، تشنجی، کوتوله و… خودداری کنید. حواستون باشه هیچوقت هویت یک نفر رو به جای اسم و یا نقشش، با معلولیتش شناسایی نکنید.
  • *اگه می خواید یه آدم معلول رو معرفی کنید، نیازی نیست که معلولیتش رو هم بگید. می تونید بگید ( این همکارم سوسنه) نه این که بگید (این همکارم سوسنه که ناشنواست).
  • *اگه عبارت معمول و رایجی مثل (یه پا داری یه پا هم قرض بگیر و فرار کن) هنگام صحبت با یه یکی که روی صندلی چرخداره استفاده کردید، معذرت خواهی نکنید. استفاده از این عبارات ضرری نداره، و با معذرتخواهی در واقع دارید روی معلولیتش مانور می دید!

۴-مستقیما با خود فرد صحبت کنید، نه با مددکار و مترجمش!

  • برای یه فرد معلول خیلی ناامید کننده است که با کسایی سرو کار داشته باشه که هیچوقت با خودش حرف نمی زنن. پس بهتره با خود کسی که روی صندلی چرخدار نشسته حرف بزنید نه با کسی که کنارش ایستاده. ممکنه بدن این افراد به خوبی و به طور کامل کار نکنه، اما این به این معنی نیست که مغزشون هم مشکلی داره! اگر با کسی حرف می زنید که پرستار داره و یا با کسی که خودش ناشنواست و مترجم زبان اشاره داره، باید همچنان مستقیما با خود فرد معلول صحبت کنید.
  • *حتی اگر این شخص زبان بدن شنونده نداره (یعنی مثلا یک فرد مبتلا به اوتیسمه که وقتی حرف می زنید بهتون نگاه نمی کنه)، اینطور فکر نکنید که بهتون گوش نمیده. باهاش حرف بزنید.

۵-صبور باشید و اگه لازم شد سوال بپرسید.

  • ممکنه وسوسه بشید که سرعت صحبتتون و زیاد کنید و جملات فرد معلول رو به پایان برسونید، اما این کار بی احترامیه. همیشه اجازه بدید که فرد معلول با سرعت خودش صحبت کنه، بدون این که شما وادارش کنید که سریع تر صحبت کنه. علاوه بر اون، اگر فردی زیادی سریع یا زیادی کُند صحبت می کنه و شما نمی تونید حرفاش و بفهمید، سوال بپرسید و از این کار نترسید. چون خیلی کار زشتیه که به حرفای کسی که باهاش صحبت می کنید گوش ندید و نفهمید چی می گه.
  • *ممکنه فهمیدن حرفای کسی که لکنت زبان داره یکم سخت باشه، مجبورش نکنید سریع تر حرف بزنه. اگر لازم شد ازش بخواید حرفش رو تکرار کنه.
  • *بعضی از مردم علی رغم توانایی های فکری و ذهنی شون، به زمان زیادی برای پردازش گفتار و تبدیل افکارشون به حرف ها و کلمات نیاز دارن. اگر مکث طولانی بین مکالمه افتاد مشکلی نیست.

۶-از این که راجع به معلولیت فرد سوال بپرسید، نترسید.

  • خوب نیست از روی کنجکاوی درباره معلولیت فرد بپرسید، ولی اگر حس می کنید این کار باعث میشه بتونید شرایط رو براش آسون تر و بهتر کنید، این کار و بکنید (مثلا اگر دیدید کسی توی راه رفتن مشکل داره، ازش بپرسید که آیا آسانسور رو ترجیح میده یا پله رو). خوبیش اینه که، این فرد راجع به معلولیتش بارها و بارها توی زندگیش صحبت کرده و می دونه چطور با چند تا جمله توضیحش بده. اگر معلولیت به خاطر تصادف بود و یا از نظر شخص، این اطلاعات خیلی شخصی و خصوصی بود، احتمالا خواهد گفت که دوست نداره راجع بهش حرف بزنه.
  • *بهتره سوال بپرسید تا این که با فرضیات خودتون پیش برید.

۷-بعضی از معلولیت ها قابل دیدن نیستن. بعضی ها به این نوع معلولیت (معلولیت نامرئی) می گن، که نمی شه این معلولیت ها رو بلافاصله دید.

  • *بهترین کار اینه که با همه مهربون باشید و با همه خوب رفتار کنید، چون نمیشه شرایط هر کسی رو تنها با یه نگاه تشخیص داد.
  • *بعضی معلولیت ها می تونن هر روز متفاوت تر از روز دیگه باشن. کسی که دیروز به صندلی چرخدار نیاز داشت ممکنه امروز فقط عصا داشته باشه. این به این معنی نیست که داره تظاهر می کنه و یا داره بهتر می شه. فقط توی چرخه زندگی هر کسی روزهای خوب و بد وجود داره.

منبع : http://nojavanshad.ir

چطور با معلولین برخورد کنیم؟( قسمت دوم)

چطور با معلولین برخورد کنیم؟( قسمت دوم)

در قسمت قبل، با برخی از رفتارهایی که ممکن است موجب آزردگی  معلولان شود، آشنا شدیم. در ادامه این مقاله پیشنهاداتی برای، دوستی و تعامل با آنها معرفی خواهد شد.

بخش ۲: به نحو مناسبی برخورد کنید

۱-خودتون رو در شرایط فرد معلول قرار بدید

اگه تصور کنید که خودتون معلول هستید، فهمیدن این که باید با معلولین چطور برخورد کرد، آسون تر میشه. به این فکر کنید که دوست دارید مردم باهاتون چطور رفتار کنن و چطور حرف بزنن. احتمالا دوست دارید همونطوری رفتار کنن که همین الان دارن رفتار می کنن.

  • *بنابراین، باید با معلولین درست مثل سایر مردم برخورد کرد. با همکار جدیدتون که معلولیت داره همونطوری رفتار کنید که با سایر همکارانتون رفتار می کنید. هیچوقت به یه فرد معلول خیره نشید و یا با دلسوزی باهاش رفتار نکنید.
  • *روی معلولیت تمرکز نکنید. این مهم نیست که معلولیت کسی رو کشف کنید. بلکه تنها نکته مهم اینه که باهاش مثل بقیه رفتار کنید و باهاش مثل مردم عادی حرف بزنید.

۲-پیشنهاد کمک واقعی بدید

بعضی ها شک دارن که به یه آدم معلول پیشنهاد کمک بدن و می ترسن که با این کار بهش توهین کنن. در حقیقت، اگر به کسی پیشنهاد کمک می دید چون فکر می کنید نمی تونه کاری رو خودش انجام بده، پیشنهادتون می تونه توهین آمیز باشه. ولی افرادی خیلی کمی هستن که از پیشنهاد کمکی که واقعی هستش ناراحت می شن.

  • *خیلی از معلولین تردید دارن که از کسی کمک بخوان، ولی از پیشنهاد کمک استقبال می کنن.
  • *مثلا، اگر با دوستی که از صندلی چرخدار استفاده می کنه به خرید می رید، ازش بپرسید که می خواد خریداش رو حمل کنید و یا اون ها رو به صندلیش وصل کنید. پیشنهاد کمک به یه دوست هیچوقت توهین آمیز نیست.
  • *اگر راه خاصی برای کمک کردن به ذهنتون نمی رسه، ازش بپرسید (آیا کاری هست که بتونم برات انجام بدم؟)
  • *هیچوقت قبل از این که از کسی بپرسید، بهش کمک نکنید؛ مثلا صندلی چرخدار کسی رو نگیرید و روی سطح شیبدار هل ندید. در عوض، ازش بپرسید که می خواد صندلیش رو هل بدید و یا کار دیگه ای از دستتون برمیاد؟

۳-با صندلی چرخدار یا عصا و … کسی بازی نکنید.

صندلی چرخدار شاید جای خوبی به نظر برسه برای این که بازوهاتون رو روش بذارید، ولی اگر این کار رو زیاد انجام بدید می تونه کسی که روش نشسته رو اذیت کنه. فقط اگر کسی ازتون خواست صندلی ش رو جابجا کنید این کار رو کنید، در غیر این صورت هیچوقت باهاش بازی نکنید و یا بهش دست نزنید. همه این ها برای واکر، اسکوتر، عصا و با هر وسیله این چنینی صدق می کنه. هر وقت نیاز بود که صندلی کسی رو جابجا کنید، باید اول ازش اجازه بگیرید، و منتظر بمونید تا بهتون اجازه بده. هیچوقت از کسی اجازه نخواید که با صندلی چرخدارش بازی کنید، چون خیلی سوال بچه گانه ایه و می تونه فرد رو ناراحت کنه.

  • *با تجهیزات معلولین مثل قسمتی از بدنشون رفتار کنید. شما هیچوقت دست کسی رو جابجا نمی کنید و یا به شونه کسی لم نمیدید. همین رفتار رو در قبال تجهیزاتشون هم داشته باشید.
  • *نباید به ابزارها یا وسایلی که شخص ممکنه برای کمک کردن به معلولیتش استفاده کنه (مثل مخزن اکسیژن و…) دست بزنید. مگر این که شما مسئول مستقیمش باشید.

۴-خیلی از مردم با معلولیتشون خو گرفتن

بعضی از معلولیت ها از زمان تولد وجود داشتن و بعضیای دیگه بعدا به خاطر تصادف، بیماری و … بوجود اومدن. بنابراین خیلی ها یاد گرفتن که چطور با معلولیتشون خو بگیرن و کارهاشون رو خودشون انجام بدن. اکثرشون توی زندگی مستقل هستن و تنها برای انجام کارهای کوچیکی به بقیه نیاز دارن. بنابراین توهین آمیز و آزاردهنده اس که فکر کنید یه آدم معلول نمی تونه خیلی کارها رو انجام بده و یا همش در تقلا برای انجام کارهاشه. همیشه این پیش فرض رو داشته باشید که فرد می تونه کاری که تو دستشه رو انجام بده.

  • *ممکنه کسی که معلولیتش بعدها و بخاطر تصادف و … بوجود اومده بیشتر از کسی که از بدو تولد معلول بوده به کمک احتیاج داشته باشه. با این حال باید همیشه قبل از این که فکر کنید کسی بهتون نیاز داره، منتظر بمونید که ازتون کمک بخواد.
  • *اگر درخواستی از فرد معلول دارید ازش بخواید و ترس این رو نداشته باشید که ممکنه نتونه انجامش بده.
  • *اگر می خواید پیشنهاد کمک بدید، سعی کنید واقعی باشه. اگر پیشنهادی که می دید از روی خلوص و مهربونی باشه، و با این فرض نباشه که فکر می کنید فرد نمی تونه کاری رو انجام بده، احتمال این که پیشنهادتون توهین آمیز بنظر برسه کمتره.

۵-سعی کنید سر راه نباشید

سعی کنید اطراف معلول باشید و سر راهشون قرار نگیرید. اگه دیدید کسی می خواد با صندلی چرخدار رد بشه، به گوشه های مسیر برید. پاهاتون رو از مسیر حرکت کسی که با عصا یا واکر می خواد رد شه دور کنید. اگر دیدید کسی به اندازه کافی قوی و متعادل نیست، بهش پیشنهاد کمک بدید. به فضای شخصی معلولین تجاوز نکنید، همونطور که به فضای شخصی هیچ کس دیگه ای تجاوز نمی کنید. اگر کسی ازتون کمک خواست، آماده کمک باشید.

  • *بدون اجازه به تجیزاتشون دست نزنید. یادتون باشه که صندلی چرخدار و یا تجهیزات اینچنینی دیگه، جزو فضای شخصیه و قسمتی از خود اون فرد محسوب می شه. لطفا بهش احترام بذارید.

بهتره بدونید که …

  • ممکنه بعضیا درخواست کمک رو رد کنن، و این هیچ اشکالی نداره. بعضیا ممکنه نیازی به کمک نداشته باشن، و بعضیا ممکنه خجالت بکشن که شما بهشون کمک کنید، یا ممکنه نخوان ضعیف به نظر برسن. ممکنه بعضیا تجربه خوبی از سایرین که کمکشون کردن نداشته باشن. بنابراین به خودتون نگیرید.
  • پیش داوری نکنید. احمقانه است که براساس توانایی یا معلولیت کسی قضاوت کنید. مثلا اینطور فرض کنید که مردمی که شرایط یا معلولیت خاصی دارن هیچوقت نمی تونن ببه چیزی برسن و یا شغلی به دست بیارن و یا روابطی داشته باشن و یا ازدواج کنن و بچه دار شن.
  • متاسفانه معلولین می تونن طعمه آسون و خوبی برای قلدری، سواستفاده، جرم های وحشیانه، رفتار ناعادلانه و تبعیض باشن. قلدری، سواستفاده و تبعیض از هر نوعی، اشتباه، ناعادلانه و غیرقانونیه. شما و دیگران حق دارید که همیشه در امان باشید و محترمانه، با مهربونی، عادلانه و با صداقت باهاتون برخورد بشه. هیچکس لایق رفتار قلدری، سواستفاده، جرم های وحشیانه و رفتار ناعادلانه از هر نوعش نیست. این قلدرها و سواستفاده کننده ها هستن که مشکل دارن و دارن اشتباه می کنن، نه شما.
  • بعضی ها وسایل کمکی شون، عصاها، واکرها و صندلی های چرخدارشون رو سفارشی و به دلخواه خودشون می سازن. بعضی وقت این کار برای اینه که ظاهر وسایلشون، طوری که خودشون می خوان باشه. مثلا خیلی خوبه، کسی عصایی داشته باشه که خیلی جذاب طراحی شده. علاوه بر ظاهر، بعضی ها به خاطر کاربرد هم تجهیزاتشون رو سفارشی می سازن. مثلا کسی رو تصور کنید که به واکر خودش یه نگهدارنده فنجان و یه چراغ قوه وصل کرده. در این صورت اشکالی نداره که ازش اجازه بگیرید تا نگاه دقیق تری به واکرش بندازید.
  • بعضی وقتا ممکنه لازم باشه یه قدم عقب برگردید و از زاویه دیگه ای به موضوع نگاه کنید. مثلا فرض کنید یکی با صدای بلندش آرامش و سکوتتون و به هم بریزه. قبل از اینکه عصبانی بشید و کاری کنید، از خودتون بپرسید چرا؟ از خودتون بپرسید این آدم ممکنه چه زندگی ای داشته باشه و ممکنه با چه سختی هایی روبرو بشیه. احتمالا بعدش بهتر می تونید درکش کنید و رفتار درست تری می تونید از خودتون نشون بدید.
  • هر قدر با آدمای بیشتر و متفاوت تری برخورد داشته باشید، بهتر و درست تر می تونید با اطرافیانتون برخورد کنید.

منبع : http://nojavanshad.ir

زهره لطیفی....بخش سلامت تبیان

زهره لطیفی....بخش سلامت تبیان

معلولیت عبارتست از محدودیت دائمی در زمینه های مختلف جسمی، حسی یا ذهنی و روانی که شخص مبتلا به آن را در زندگی روزمره در مقایسه با سایر افراد جامعه دچار مشکل یا محدودیت سازد.


معلولیت

هنگامی که از معلولیت حرف به میان می آید، ذهن افراد به بیماری مادام االعمر و از کارافتادگی معطوف می شود و به این موضوع با دید منفی می نگریم.

بررسی ها نشان می دهد که بیش از ۸۰ درصد افرادی که معلول هستند، از بدو تولد به این ناتوانی مبتلا نبوده اند و پس از طی دوره ای به این ناتوانی مبتلا شده اند، مثلا در اثر ابتلا به یک بیماری خاص و یا حادثه ای مانند تصادف.

معلولیت عبارتست از محدودیت دائمی در زمینه های مختلف جسمی، حسی یا ذهنی و روانی که شخص مبتلا به آن را در زندگی روزمره در مقایسه با سایر افراد جامعه دچار مشکل یا محدودیت سازد.

البته مشخص است که زندگی یک فرد در اثر معلولیت کاملا دچار تغییر می شود، اما می توان با پشتیبانی صحیح از افراد معلول و تامین نیازهای مادی و غیر مادی آنها، باری از مشکلات آنها را برداریم و آنها را به زندگی معمولی بازگردانیم.

تطبیق پیدا کردن با شرایط معلولیت از لحاظ عاطفی

فردی که دچار معلولیت می شود، به طور طبیعی ابتدا احساس افسردگی و اضطراب دارد و معمولا از آینده خود احساس ناامیدی می کند.

اگرچه معلولیت توانایی های جسمی فردی را محدود می کند، اما تاثیر روانی که بر فرد می گذارد، بسیار بیشتر خواهد بود و اگر درمان نشود، به روحیه فرد لطمه بزرگی وارد می کند و او را به گوشه‌گیری می کشاند.

اغلب افرادی که به تازگی دچار معلولیت شده اند، تمایل ندارند که در اجتماع حضور پیدا کنند و از مواجهه با افراد خجالت می کشند.

به اطرافیان فرد معلول توصیه می شود که محیط عاطفی خانواده را حفظ کنند تجهیزات لازم را در اختیار فرد معلول قرار دهند و در صورت نیاز برای رفع نیازهای روزانه فرد معلول مانند نظافت شخصی و دستشویی و حمام رفتن، برای او پرستار بگیرند

اطرافیان افراد معلول باید بسیار هوشمندانه عمل کنند و متناسب با مشکلات روانی به وجود آمده، راه حل مناسبی را برای آن بیاندیشند و حتی المقدور با روانشناس ماهر در این خصوص مشورت کرده و سعی کنند در درجه اول بهداشت روانی فرد را حفظ کنند تا معلولیت به چالشی بزرگ در زندگی او تبدیل نشود.

حمایت های عملی برای کمک به فرد معلول برای تطبیق پیدا کردن با شرایط جدید

فعالیت های عملی برای حمایت از افراد معلول باید با پشتکار و صبر انجام بگیرد. در ابتدا باید مشخص  شود که فرد معلول چه فعالیت هایی را می تواند به صورت مستقل و بدون کمک دیگران انجام دهد.

سپس بر حسب اولویت نیازهای فرد، وسایل و تجهیزات پزشکی کمک کننده برای او تهیه شود، مثلا اگر قادر به راه رفتن به تنهایی نیست، از وسایلی مانند عصا یا واکر استفاده کند.

حمایت های مالی از افراد معلول

متاسفانه هنگامی فرد دجار معلولیت می شود، نه تنها به خدمات بهداشتی و توانبخشی که غالبا هزینه بر و گران هستند، نیاز پیدا می کند، بلکه به سبب معلولیت و کاهش توانایی های قبلی خود، به نوعی با کاهش درآمد نیز روبرو می شود.

بنابراین اکثر افراد معلول دچار مشکلات مالی می شوند و اگر تحت حمایت مالی موسسات بیمه و خیریه قرار نگیرند، مشکلات مالی نیز بر مشکلات روحی و جسمی آنها اضافه می شود و تحمل شرایط را بیش از بیش برایشان دشوار می سازد.

یاداوری نکات زیر لازم می باشد:

– اغلب افرادی که دچار معلولیت می شوند، باید تحت حمایت خدمات پزشکی به خصوص توانبخشی قرار بگیرند مانندفیزیوتراپی و یا کاردرمانی. هدف از انجام خدمات توانبخشی، بهبود کامل معلولیت نیست، بلکه در بسیاری از موارد حفظ توانایی فرد و کاهش تحلیل توانایی های باقیمانده در فرد می باشد.

– به اطرافیان فرد معلول توصیه می شود که محیط عاطفی خانواده را حفظ کنند و خدمات و تجهیزات لازم را در اختیار فرد معلول قرار دهند و در صورت نیاز برای رفع نیازهای روزانه فرد معلول مانند نظافت شخصی و دستشویی و حمام رفتن، برای او پرستار بگیرند.

– اگرچه معلولیت، چالش های جدیدی را برای فرد و خانواده او ایجاد می کند، اما به این معنی نیست که زندگی فرد معلول باید از شادی و خوشی خالی باشد.

– فرد معلول و خانواده او باید آگاهی ها و اطلاعات خود را در زمینه معلولیت بالا ببرند و راهکارهای مناسبی را برای بهتر زندگی کردن پیدا کنند.

– فرد معلول باید هر چند وقت یک بار به پزشک مراجعه کند تا در صورت نیاز، اقدامات لازم برای او اجرا شود. حتما از پزشک خود راهنمایی های لازم را بخواهید.

– هرگز سعی نکنید که فرد معلول را دور از جامعه و زندگی طبیعی اش نگه دارید. او را به خرید ببرید، پارک رفتن را با او تجربه کنید و سعی کنید او را به زنگی اجتماعی اش برگردانید.

– اکثر افراد معلول معمولا به مشکلاتی از قبیل بیماری های قلبی عروقی، فشار خون بالا، سندروم داون، مشکلات یادگیری، مشکلات روحی- روانی و بیماری ام اس مبتلا هستند. بنابراین باید سعی شود تا مشکلات زمینه ای آنها تشخیص داده شده و نسبت به درمان آنها اقدام شود.

– ارتباطات اجتماعی با فرد معلول باید همراه با احترام باشد و از ترحم به ایشان باید دوری کرد.

– فاصله‌ی بین محل پاگرد و ورودی راهروها باید کوتاه باشد.

– راهروها و گذرگاه ها باید تا حد ممکن مسطح و هموار باشد.

– محل عبور و مرور فرد معلول جسمی باید وسیع تر از حد معمول باشد تا با واکر یا کراچ و یا عصا به راحتی از آن عبور کند.

– محل دستشویی برای افراد معلول حرکتی باید کاملا ایمن و مناسب باشد تا به ناحیه لگن و پاهای او فشار و آسیب وارد نکند.

– توجه به تفریح و ورزش، باعث سلامت جسمی و روانی معلولین می شود.

– اشتغال برای معلولان می تواند علاوه بر تامین بخشی از نیازهای مالی آنها، حس اعتماد به نفس را در آنها تقویت کند تا کمتر به معلولیت خود فکر کنند. همچنین حس مفید بودن برای خود و خانواده شان را نیز در آنها ایجاد می کند.

*********************زهره لطیفی….بخش سلامت تبیان….منبع : Tebyan.net

فریبا محمدی- ﻣﻌﻠﻮﻟﯿﺖ ﻋﺎرﺿﻪ ای طﺒﯿﻌﻲ و اﺟﺘﻤﺎﻋﻲ اﺳﺖ

فریبا محمدی- ﻣﻌﻠﻮﻟﯿﺖ ﻋﺎرﺿﻪ ای طﺒﯿﻌﻲ و اﺟﺘﻤﺎﻋﻲ اﺳﺖ

ﭘﯾش زﻣﯾنه
ﻣﻌﻠﻮﻟﯿﺖ ﻋﺎرﺿﻪ ای طﺒﯿﻌﻲ و اﺟﺘﻤﺎﻋﻲ اﺳﺖ ﻛﻪ در ﺟﻮاﻣﻊ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺑﻪ ﺻﻮرﺗﮫﺎی ﮔﻮﻧﺎﮔﻮن دﻳﺪه ﻣﻲ ﺷﻮد.
آﻣﺎر ﻧﺸﺎن ﻣﻲ دھﺪ ﻛﻪ درﺻﺪ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺟﮫﻲ از اﻓﺮاد ھﺮ ﺟﺎﻣﻌﻪ را ﻣﻌﻠﻮﻟﯿﻦ ﺗﺸﻜﯿﻞ ﻣﻲ دھﻨﺪ. ﺑﻪ طﻮرﻣﺜﺎل طﺒﻖ آﻣﺎری ﻛﻪ از طﺮف ﺳﺎزﻣﺎن ﺑﮫﺪاﺷﺖ ﺟﮫﺎﻧﻲ واﺑﺴﺘﻪ ﺑﻪ ﺳﺎزﻣﺎن ﻣﻠﻞ ﻣﺘﺤﺪ درﺳﺎل ﺟﺪﻳﺪ (۱۳۹۲)ﻣﻨﺘﺸﺮﺷﺪه اﺳﺖ، ده درﺻﺪ از ﻣﺮدم در ﺟﮫﺎن ﺑﻪ ﻧﻮﻋﻲ ﻣﻌﻠﻮل ھﺴﺘﻨﺪ، اﻣﺮوزه ﺑﺎ ﭘﯿﺸﺮﻓﺘﮫﺎی زﻳﺎدی ﻛﻪ در ﻋﻠﻮم ﻣﺨﺘﻠﻒ از ﺟﻤﻠﻪ ﭘﺰﺷﻜﻲ، رواﻧﺸﻨﺎﺳﻲ، ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺷﻨﺎﺳﻲ، ﺗﺮﺑﯿﺖ ﺑﺪﻧﻲ و ﻏﯿﺮه ﺑﻪ وﺟﻮد آﻣﺪه اﺳﺖ، ﺳﻌﻲ ﻣﻲ ﺷﻮد ھﺮﭼﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﻪ اﻳﻦ ﮔﻮﻧﻪ اﻓﺮاد ﻛﻤﻚ ﺷﻮد ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧﻨﺪ ﺑﻪ طﻮر ﻣﺴﺘﻘﻞ و ﺑﺪون ﻛﻤﻚ دﻳﮕﺮان وﻧﯿﺰﺑﺪون آﻧﻜﻪ ﺧﻮد را ﺳﺮﺑﺎر ﺟﺎﻣﻌﻪ اﺣﺴﺎس ﻛﻨﻨﺪ و ﻳﺎ ﻣﻨﺰوی ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﺑﻪ زﻧﺪﮔﻲ ﻋﺎدی ﺧﻮد ﺑﭙﺮدازﻧﺪ. ﺗﺪاﺑﯿﺮی ﻛﻪ ﺑﻪ اﻳﻦ ﻣﻨﻈﻮر ازطﺮف ارﮔﺎﻧﮫﺎی ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺑﻪ ﻋﻤﻞ ﻣﻲ آﻳﺪ ﺑﯿﺸﺘﺮدر زﻣﯿﻨﻪ ﻓﺮاھﻢ آوردن اﻣﻜﺎﻧﺎﺗﻲ از ﻗﺒﯿﻞ ﻣﺴﻜﻦ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﺎ وﺿﻊ ﻣﻌﻠﻮل، ﺷﻐﻞ ﻣﻨﺎﺳﺐ، وﺳﯿﻠﻪ ﺣﻤﻞ وﻧﻘﻞ (ﺑﻪ طﻮر ﻣﺜﺎل اﺗﻮﻣﺒﯿﻠﮫﺎی ﻣﺨﺼﻮص ﺑﺮای ﻣﻌﻠﻮﻟﯿﻦ ﻗﻄﻊ ﻧﺨﺎﻋﻲ)، وﺳﺎﻳﻞ آﻣﻮزﺷﻲ و ﻛﻤﻚ آﻣﻮزﺷﻲ ﻣﻨﺎﺳﺐ، ﮔﺬراﻧﺪن اوﻗﺎت ﻓﺮاﻏﺖ و… اﺳﺖ.
ﮔﺬراﻧﺪن اوﻗﺎت ﻓﺮاﻏﺖ ﺑﺎ ورزﺷﮫﺎی ﺗﻔﺮﻳﺤﻲ ﺑﻪ وﺳﯿﻠﻪ ﻣﻌﻠﻮﻟﯿﻦ از اھﻤﯿﺖ ﺑﯿﺸﺘﺮی ﺣﺘﻲ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ اﻓﺮاد ﻏﯿﺮ ﻣﻌﻠﻮل دارد زﻳﺮا ﻣﺘﺨﺼﺼﺎن آﺷﻨﺎ ﺑﺎ ﺧﺼﻮﺻﯿﺎت ﻣﻌﻠﻮﻟﯿﻦ و ﻧﯿﺰ ﻣﺘﺨﺼﺼﺎن ﺗﺮﺑﯿﺖ ﺑﺪﻧﻲ و ورزش ﻣﻌﻠﻮﻟﯿﻦ ﻣﻌﺘﻘﺪﻧﺪ ﻛﻪ اﮔﺮ ورزش ﺑﺮای ﻏﯿﺮ ﻣﻌﻠﻮﻟﯿﻦ اﻣﺮی ﻣﺴﺘﺤﺐ اﺳﺖ ، ﺑﺮای ﻣﻌﻠﻮﻟﯿﻦ اﻣﺮی واﺟﺐ ﻣﻲ ﺑﺎﺷﺪ .آﻧﮫﺎ ﻣﻌﺘﻘﺪﻧﺪ ﻛﻪ اﮔﺮ ﭼﻪ ورزش ﺑﺮای اﻓﺮاد ﻏﯿﺮ ﻣﻌﻠﻮل ﺑﺴﯿﺎر ﻧﯿﻜﻮ و ﭘﺴﻨﺪﻳﺪه اﺳﺖ اﻣﺎ اﮔﺮ ھﻢ ﺑﻪ آن ﻧﭙﺮدازﻧﺪ از طﺮﻳﻖ ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ھﺎی روزاﻧﻪ ﺗﺎ ﺣﺪودی ﻧﯿﺎزھﺎی ﺣﺮﻛﺘﻲ ﺧﻮد را ﺑﺮطﺮف ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ اﻣﺎ ﻣﻌﻠﻮﻟﯿﻦ ﺑﺎﻳﺪ اﻳﻦ ﻧﯿﺎزھﺎ را ﺑﺎ اﻧﺠﺎم ﻣﺮﺗﺐ ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ھﺎی ورزﺷﻲ ﺑﺮطﺮف ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ.
ﺗﻌرﯾف ﻣﻌﻠول و ﻣﻌﻠوﻟﯾت
اﺻﻮﻻ ً ﻧﺎﺗﻮاﻧﯿﮫﺎ ، ﻧﺎھﻨﺠﺎرﻳﮫﺎ و ﻧﺎرﺳﺎﺋﯿﮫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﺮای ﻳﻚ اﻧﺴﺎن ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻳﻚ ﻣﻮﺟﻮد زﻧﺪه ﺑﻪ وﺟﻮد ﻣﻲ آﻳﺪ ﺧﻮد را در ﺳﻪ ﻗﺎﻟﺐ ﻧﻤﺎﻳﺎن ﻣﻲ ﺳﺎزد :
– ﺑﯾﻣﺎرﯾﮭﺎ : ﻛﻪ ﺑﻮﺳﯿﻠﻪ اﺗﺨﺎذ ﺗﺪاﺑﯿﺮ ﻛﻠﯿﻨﯿﻜﻲ ، داروﺋﻲ و ﻳﺎ اﺣﺘﻤﺎﻻ ً از طﺮﻳﻖ ﺣﺮﻛﺖ درﻣﺎﻧﻲ ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ ﺷﺪه و از ﺑﯿﻦ ﻣﻲ روﻧﺪ .
– ﺿﻌﻔﮭﺎ : ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺿﻌﻒ ھﺎی ﻧﮕﮫﺪاری ، ﺿﻌﻒ ھﺎی ارﮔﺎﻧﻲ و ﻳﺎ ﺿﻌﻔﮫﺎی ھﻤﺎھﻨﮕﻲ ﻛﻪ ﺑﻮﺳﯿﻠﻪ ﺣﺮﻛﺎت اﺻﻼﺣﻲ ﺑﺮطﺮف ﻣﻲ ﺷﻮﻧﺪ .
– ﻣﻌﻠوﻟﯾﺗﮭﺎ : ﻛﻪ ﻧﻪ ﻗﺎﺑﻞ ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ و ﻧﻪ ﻗﺎﺑﻞ ﺑﺮطﺮف ﻛﺮدن ھﺴﺘﻨﺪ .
ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﻣﻌﻠﻮﻟﯿﺖ ﻋﺒﺎرﺗﺴﺖ از ھﺮﻧﻮع ﻧﺎﺗﻮاﻧﻲ ، ﻧﺎھﻨﺠﺎری وﻳﺎ ﻧﺎرﺳﺎﺋﻲ ﻛﻪ ﻗﺎﺑﻞ ﺑﺮطﺮف ﻛﺮدن و ﻳﺎ ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ ﻧﺒﺎﺷﺪ .
و ﺑﻪ ﻋﺒﺎرت دﻳﮕﺮ ﻣﻌﻠﻮل ﻛﺴﻲ اﺳﺖ ﻛﻪ دارای ﻧﺎﺗﻮاﻧﻲ ، ﻧﺎھﻨﺠﺎری و ﻳﺎ ﻧﺎرﺳﺎﺋﻲ ﺑﻮده ﻛﻪ ﻗﺎﺑﻞ ﺑﺮطﺮف ﻛﺮدن و ﻳﺎ ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ ﻧﺒﺎﺷﺪ .
ﺗﻌرﯾﻔﻲ دﯾﮕر از ﻣﻌﻠول و ﻣﻌﻠوﻟﯾت
ﻣﻌﻠﻮﻟﯿﺖ ﻋﺒﺎرﺗﺴﺖ از ﻣﺤﺪودﻳﺖ ھﺎی داﺋﻤﻲ در زﻣﯿﻨﻪ ھﺎی ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺟﺴﻤﻲ ، ﺣﺴﻲ ﻳﺎ ذھﻨﻲ ـ رواﻧﻲ ﻛﻪ ﺷﺨﺺ ﻣﺒﺘﻼ ﺑﻪ آن را در زﻧﺪﮔﻲ روزﻣﺮه در ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﺑﺎ ﺳﺎﻳﺮ اﻓﺮاد ﺟﺎﻣﻌﻪ دﭼﺎر ﻣﺸﻜﻞ ﻳﺎ ﻣﺤﺪودﻳﺖ ﺳﺎزد  اﺷﺨﺎص ﻣﻌﻠﻮل ، اﻧﺴﺎﻧﮫﺎﻳﻲ ھﺴﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﻋﻤﻠﻜﺮد ﺟﺴﻤﺎﻧﻲ ، ﺗﻮاﻧﺎﻳﻲ ھﺎی ذھﻨﻲ و ﻳﺎ ﺳﻼﻣﺘﻲ رواﻧﻲ آﻧﮫﺎ ﺑﻪ اﺣﺘﻤﺎل ﻗﺮﻳﺐ ﺑﻪ ﻳﻘﯿﻦ ﺑﻪ ﻣﺪت ﺑﯿﺶ از ﺷﺶ ﻣﺎه از آﻧﭽﻪ اﺳﺘﺎﻧﺪارد ﺳﻦ آﻧﮫﺎﺳﺖ اﻧﺤﺮاف داﺷﺘﻪ و ﺑﻪ ھﻤﯿﻦ دﻟﯿﻞ ﺑﺮای آﻧﺎن در زﻧﺪﮔﻲ روزﻣﺮه ﻣﺸﻜﻼﺗﻲ را ﺑﻮﺟﻮد ﻣﯽ آورد .
ﺗﻘﺳﯾم ﺑﻧدی ﻣﻌﻠوﻟﯾن
ﺑﺮای ﻣﻌﻠﻮﻟﯿﻦ ﺗﻘﺴﯿﻢ ﺑﻨﺪی ھﺎی ﻣﺨﺘﻠﻒ و ﻣﺘﻔﺎوﺗﻲ از دﻳﺪﮔﺎھﮫﺎی ﮔﻮﻧﺎﮔﻮن وﺟﻮد دارد . ﻋﺪه ای ﻣﻌﻠﻮﻟﯿﻦ را ﺣﺘﻲ ﺑﻪ ده ﮔﺮوه ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻧﯿﺰ طﺒﻘﻪ ﺑﻨﺪی ﻛﺮده اﻧﺪ .
آﻧﭽﻪ ﻛﻪ ﺑﺮای درس ﺗﺮﺑﯿﺖ ﺑﺪﻧﻲ و ورزش ﻣﻌﻠﻮﻟﯿﻦ ﻣﮫﻢ و ﻣﻔﯿﺪ ﺗﺸﺨﯿﺺ داده ﺷﺪه ، ﺗﻘﺴﯿﻢ ﺑﻨﺪی آن ﺑﻪ ﺳﻪ ﮔﺮوه ﻛﻠﻲ ﺑﻪ ﺻﻮرت زﻳﺮ اﺳﺖ :
۱- ﻣﻌﻠﻮﻟﯿﻦ ﺣﺴﻲ
۲- ﻣﻌﻠﻮﻟﯿﻦ ﺟﺴﻤﻲ ﻳﺎ ﺣﺮﻛﺘﻲ
۳- ﻣﻌﻠﻮﻟﯿﻦ ذھﻨﻲ و رواﻧﻲ
۱- ﻣﻌﻠوﻟﯾن ﺣﺳﻲ:
ﻣﻌﻠﻮﻟﯿﻦ ﺷﻨﻮاﻳﻲ:ﺷﺎﻣﻞ ﻧﺎﺷﻨﻮاﻳﺎن و ﻛﻢ ﺷﻨﻮاﻳﺎن
ﻣﻌﻠﻮﻟﯿﻦ ﺑﯿﻨﺎﻳﻲ : ﺷﺎﻣﻞ ﻧﺎﺑﯿﻨﺎﻳﺎن و ﻛﻢ ﺑﯿﻨﺎﻳﺎن

۲- ﻣﻌﻠوﻟﯾن ﺟﺳﻣﻲ ﯾﺎ ﺣرﻛﺗﻲ:
٭ﻣﻌﻠﻮﻟﯿﻦ آﺳﯿﺐ دﻳﺪه ﺑﻪ ﺳﯿﺴﺘﻢ اﻋﺼﺎب ﻣﺮﻛﺰی ﻳﺎ ﻣﺤﯿﻄﻲ ( ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﻌﻠﻮﻟﯿﻦ c.p. ﻳﺎ ﻓﻠﺞ
ﻣﻐﺰی ، ﻣﻌﻠﻮﻟﯿﻦ ﻗﻄﻊ ﻧﺨﺎع و ﻣﻌﻠﻮﻟﯿﻦ ﻓﻠﺞ اطﻔﺎل ﻳﺎ ﭘﻠﯿﻮﻣﻠﯿﺖ
٭ﻣﻌﻠﻮﻟﯿﻦ ﻗﻄﻊ و ﻧﻘﺺ ﻋﻀﻮ
٭ﻣﻌﻠﻮﻟﯿﻦ آﺳﯿﺐ دﻳﺪه ﺑﻪ ارﮔﺎﻧﮫﺎی داﺧﻠﻲ (ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺳﺮطﺎن ، آﺳﻢ ، دﻳﺎﺑﺖ و ﻧﺎراﺣﺘﻲ ھﺎی
ﺣﺎد ﻗﻠﺒﻲ- ﻋﺮوﻗﻲ – ﺗﻨﻔﺴﻲ). ( ﻻزم ﺑﻪ ذﮐﺮ اﺳﺖ ، ﺑﻪ دﻟﯿﻞ اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺮای اﯾﻦ ﻧﻮع آﺳﯿﺐ دﯾﺪﮔﯿﮫﺎ ﺗﺎﮐﻨﻮن ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ ﻗﻄﻌﯽ ﭘﯿﺪا ﻧﺸﺪه اﺳﺖ و اﮔﺮﭼﻪ ﺑﺎ ﭘﯿﺸﺮﻓﺘﮫﺎی ﻓﺰاﯾﻨﺪه ای ﮐﻪ در ﻋﻠﻢ
ﭘﺰﺷﮑﯽ ﺑﻪ وﺟﻮد آﻣﺪه ، ﺑﺮﺧﯽ از آﻧﮫﺎ ﺗﺎ ﺣﺪودی ﺗﺤﺖ ﮐﻨﺘﺮل درآﻣﺪه اﻧﺪ. اﻣﺎ ﺑﺎ ﺗﻌﺮﯾﻔﯽ ﮐﻪ
ﺳﺎزﻣﺎن ﺑﮫﺪاﺷﺖ ﺟﮫﺎﻧﯽ دارد آﻧﮫﺎ ﻧﯿﺰ ﻧﯿﺎز ﺑﻪ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺧﺪﻣﺎت و ﺳﺮوﯾﺲ ھﺎی ﻣﺨﺼﻮص ﺑﻮده و
از اﯾﻨﺮو در ﮔﺮوه ﻣﻌﻠﻮﻟﯿﻦ ﻗﺮار ﻣﯽ ﮔﯿﺮﻧﺪ).
۳- ﻣﻌﻠوﻟﯾن ذھﻧﻲ- رواﻧﻲ
٭ﻣﻌﻠﻮﻟﯿﻨﻲ ﻛﻪ دارای اﺧﺘﻼﻻت رﻓﺘﺎری ھﺴﺘﻨﺪ
٭ﻣﻌﻠﻮﻟﯿﻨﻲ ﻛﻪ دارای ﻋﻘﺐ ﻣﺎﻧﺪﮔﻲ ھﺎی ذھﻨﻲ ھﺴﺘﻨﺪ
٭ﻣﻌﻠﻮﻟﯿﻦ ﻣﻨﮕﻮﻟﯿﺖ
٭ﻣﻌﻠﻮﻟﯿﻨﻲ ﻛﻪ دارای ﻣﺸﻜﻼت رواﻧﻲ ھﺴﺘﻨﺪ
ھﺮﻧﻮع ﻣﻌﻠﻮﻟﯿﺘﻲ روی ﺗﻤﺎﻣﻲ وﺟﻮد ﺷﺨﺺ اﺛﺮﻣﻲ ﮔﺬارد و اﮔﺮﭼﻪ ﻣﻲ ﺗﻮان ﻧﻮع و درﺟﻪ ﻣﻌﻠﻮﻟﯿﺖ را ﻣﺸﺨﺺ ﻛﺮد وﻟﻲ، ﻗﺎﻋﺪﺗﺎً ﺑﺎﻳﺪ از ﺗﺎﺛﯿﺮﮔﺬاری ﻣﻌﻠﻮﻟﯿﺖ روی ﺗﻤﺎﻣﻲ ﺳﺎﺧﺘﺎر و ﺗﻮاﻧﺎﻳﯿﮫﺎی ﻓﯿﺰﻳﻜﻲ و رواﻧﻲ ﺷﺨﺺ ﺻﺤﺒﺖ ﻛﺮد. ﺑﻪ ھﻤﯿﻦ ﻋﻠﺖ اﺳﺖ ﻛﻪ ﻧﻤﻲ ﺗﻮان درﻣﻮرد ﻣﻌﻠﻮﻟﯿﻦ ﺟﺴﻤﻲ ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﻣﻌﻠﻮﻟﯿﺘﮫﺎی ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺸﺨﯿﺺ و ﻳﺎ ظﺎھﺮی ﺗﻮﺟﻪ ﻧﻤﻮد، ﺑﻠﻜﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﺗﺄﺛﯿﺮات اﺣﺘﻤﺎﻟﻲ ﻛﻪ اﻳﻦ ﻣﻌﻠﻮﻟﯿﺘﮫﺎ ﺑﺮ روی روان ﺷﺨﺺ ﻣﻌﻠﻮل ﺑﺮﺟﺎی ﻣﻲ ﮔﺬراﻧﺪ ﻧﯿﺰﺗﻮﺟﻪ ﻛﺮد. ﺑﻪ طﻮرﻣﺜﺎل ﻳﻚ ﺷﺨﺺ ﻣﻌﻠﻮل ﻗﻄﻊ ﻧﺨﺎﻋﻲ ﻓﻘﻂ ﻓﺎﻗﺪ ﺗﻮاﻧﺎﻳﯿﮫﺎی ﺣﺮﻛﺘﻲ ﻧﯿﺴﺖ ﺑﻠﻜﻪ از وﺿﻌﯿﺖ ﻗﺮارﮔﯿﺮی و ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ و اﺣﺴﺎس ﮔﺮﻣﺎ و ﻣﻌﻠﻮل ﻧﺨﺎﻋﻲ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﻲ ﻣﺸﺎھﺪه ﻛﺮد. ﺑﺮﻋﻜﺲ ھﺮﮔﻮﻧﻪ ﺻﺪﻣﻪ دﻳﺪﮔﻲ ﻛﻪ در زﻣﯿﻨﺔ روﺣﻲ- رواﻧﻲ ﺑﻪ وﺟﻮد آﻳﺪ ﻧﯿﺰ ﺑﺎ ﺗﺄﺛﯿﺮﮔﺬاری روی اﻋﻤﺎل ﺣﺮﻛﺘﻲ ﻧﻮاﺣﻲ ﻧﯿﺰ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ. اﻳﻦ اﻣﺮ ﺑﻪ ﻧﻮﺑﻪ ﺧﻮد ﺑﻪ اﺧﺘﻼﻻت روﺣﻲ- رواﻧﻲ ﺷﺨﺺ ﻣﻌﻠﻮل ﻣﻨﺠﺮ ﻣﯽ ﺷﻮد ﮐﻪ آن را ﻣﻲ ﺗﻮان در ﻧﻮع رﻓﺘﺎر ﻳﻚ ﺷﺨﺺ ﺳﺮﻣﺎ دراﻧﺪام ﻓﻠﺞ ﺷﺪه ﺧﻮد ﻧﯿﺰ ﺑﻲ اطﻼع اﺳﺖ. ﻣﻲ ﺗﻮان ﮔﻔﺖ او ﺑﻪ دﻟﯿﻞ ﻋﺪم وﺟﻮد اﺣﺴﺎس در اﻧﺪام ﻓﻠﺞ ﺷﺪه ﺧﻮد، ﻓﺎﻗﺪ ﺣﺲ ﻻﻣﺴﻪ در آن ﺷﺨﺺ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﻲ ﺷﻮد ﻛﻪ رﻓﺘﺎر ﺣﺮﻛﺘﻲ او از ھﻨﺠﺎرھﺎی طﺒﯿﻌﻲ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﮕﯿﺮد. در ﻣﺜﺎﻟﯽ دﯾﮕﺮ، ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ ﻳﻚ ﺷﺨﺺ ﻧﺎﺑﯿﻨﺎ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﻲ ﺷﻮد ﻛﻪ ﺗﻐﯿﯿﺮاﺗﻲ در ﻗﻮه درک او از ﻣﺤﯿﻂ زﻳﺴﺘﺶ ﺑﻪ وﺟﻮد آﻳﺪ. ﺑﻪ ﺧﺎطﺮﻓﻘﺪان ﻗﺪرت درک ازطﺮﻳﻖ ﺣﺲ ﺑﯿﻨﺎﻳﻲ، درک او از ﻣﺤﯿﻂ زﻳﺴﺘﺶ ﻣﺤﺪود ﺑﻪ درک از طﺮﻳﻖ ﻟﻤﺲ ﻳﺎ ﺷﻨﯿﺪن ﻣﻲ ﺷﻮد ﻛﻪ اﻳﻦ اﻣﺮ ﻧﯿﺰ ﺑﺮ زﻣﯿﻨﺔ روﺣﻲ- رواﻧﻲ او ﺗﺄﺛﯿﺮﻣﻲ ﮔﺬارد. از طﺮف دﻳﮕﺮ روﻧﺪ ﺗﻜﺎﻣﻞ ذھﻨﻲ، ﺑﻪ ﺧﺼﻮص ﺟﺮﻳﺎن ھﺪاﻳﺖ و ﺗﻨﻈﯿﻢ ﺣﺮﻛﺎت ﺗﺤﺖ ﺗﺄﺛﯿﺮﻗﺮارﻣﻲ ﮔﯿﺮد، ﺑﻪ طﻮری ﻛﻪ ﻧﻮع ﺣﺮﻛﺎت ﻳﻚ ﺷﺨﺺ ﻧﺎﺑﯿﻨﺎ ﺑﺎ ﻧﻮع ﺣﺮﮐﺎت اﻓﺮاد ﻏﯿﺮﻣﻌﻠﻮل(ﺑﯿﻨﺎ) ﻛﺎﻣﻼً ﻣﺘﻔﺎوت اﺳﺖ.
ﻣﺜﺎﻟﮫﺎﻳﻲ ﻛﻪ آورده ﺷﺪ، ﻣﺸﺨﺺ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ ﻛﻪ ھﺮ ﻣﻌﻠﻮﻟﯿﺘﻲ در درﺟﻪ اول ﺷﺎﻣﻞ ﻳﻚ ﻗﺴﻤﺖ ﻳﺎ ﻳﻚ ﻋﻀﻮ از ﺑﺪن ﻣﻲ ﺷﻮد، اﻣﺎ ﻧﺒﺎﻳﺪ ازاﺛﺮات ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﻳﺎ ﻏﯿﺮﻣﺴﺘﻘﯿﻢ آن روی ﺳﺎﻳﺮ زﻣﯿﻨﻪ ھﺎی ﺟﺴﻤﻲ ﻳﺎ روﺣﻲ- رواﻧﻲ ﺷﺨﺺ ﻏﺎﻓﻞ ﺷﺪ.