سه شنبه , ۲۶ تیر ۱۳۹۷

مقاله

زهره لطیفی....بخش سلامت تبیان

زهره لطیفی....بخش سلامت تبیان

معلولیت عبارتست از محدودیت دائمی در زمینه های مختلف جسمی، حسی یا ذهنی و روانی که شخص مبتلا به آن را در زندگی روزمره در مقایسه با سایر افراد جامعه دچار مشکل یا محدودیت سازد.


معلولیت

هنگامی که از معلولیت حرف به میان می آید، ذهن افراد به بیماری مادام االعمر و از کارافتادگی معطوف می شود و به این موضوع با دید منفی می نگریم.

بررسی ها نشان می دهد که بیش از ۸۰ درصد افرادی که معلول هستند، از بدو تولد به این ناتوانی مبتلا نبوده اند و پس از طی دوره ای به این ناتوانی مبتلا شده اند، مثلا در اثر ابتلا به یک بیماری خاص و یا حادثه ای مانند تصادف.

معلولیت عبارتست از محدودیت دائمی در زمینه های مختلف جسمی، حسی یا ذهنی و روانی که شخص مبتلا به آن را در زندگی روزمره در مقایسه با سایر افراد جامعه دچار مشکل یا محدودیت سازد.

البته مشخص است که زندگی یک فرد در اثر معلولیت کاملا دچار تغییر می شود، اما می توان با پشتیبانی صحیح از افراد معلول و تامین نیازهای مادی و غیر مادی آنها، باری از مشکلات آنها را برداریم و آنها را به زندگی معمولی بازگردانیم.

تطبیق پیدا کردن با شرایط معلولیت از لحاظ عاطفی

فردی که دچار معلولیت می شود، به طور طبیعی ابتدا احساس افسردگی و اضطراب دارد و معمولا از آینده خود احساس ناامیدی می کند.

اگرچه معلولیت توانایی های جسمی فردی را محدود می کند، اما تاثیر روانی که بر فرد می گذارد، بسیار بیشتر خواهد بود و اگر درمان نشود، به روحیه فرد لطمه بزرگی وارد می کند و او را به گوشه‌گیری می کشاند.

اغلب افرادی که به تازگی دچار معلولیت شده اند، تمایل ندارند که در اجتماع حضور پیدا کنند و از مواجهه با افراد خجالت می کشند.

به اطرافیان فرد معلول توصیه می شود که محیط عاطفی خانواده را حفظ کنند تجهیزات لازم را در اختیار فرد معلول قرار دهند و در صورت نیاز برای رفع نیازهای روزانه فرد معلول مانند نظافت شخصی و دستشویی و حمام رفتن، برای او پرستار بگیرند

اطرافیان افراد معلول باید بسیار هوشمندانه عمل کنند و متناسب با مشکلات روانی به وجود آمده، راه حل مناسبی را برای آن بیاندیشند و حتی المقدور با روانشناس ماهر در این خصوص مشورت کرده و سعی کنند در درجه اول بهداشت روانی فرد را حفظ کنند تا معلولیت به چالشی بزرگ در زندگی او تبدیل نشود.

حمایت های عملی برای کمک به فرد معلول برای تطبیق پیدا کردن با شرایط جدید

فعالیت های عملی برای حمایت از افراد معلول باید با پشتکار و صبر انجام بگیرد. در ابتدا باید مشخص  شود که فرد معلول چه فعالیت هایی را می تواند به صورت مستقل و بدون کمک دیگران انجام دهد.

سپس بر حسب اولویت نیازهای فرد، وسایل و تجهیزات پزشکی کمک کننده برای او تهیه شود، مثلا اگر قادر به راه رفتن به تنهایی نیست، از وسایلی مانند عصا یا واکر استفاده کند.

حمایت های مالی از افراد معلول

متاسفانه هنگامی فرد دجار معلولیت می شود، نه تنها به خدمات بهداشتی و توانبخشی که غالبا هزینه بر و گران هستند، نیاز پیدا می کند، بلکه به سبب معلولیت و کاهش توانایی های قبلی خود، به نوعی با کاهش درآمد نیز روبرو می شود.

بنابراین اکثر افراد معلول دچار مشکلات مالی می شوند و اگر تحت حمایت مالی موسسات بیمه و خیریه قرار نگیرند، مشکلات مالی نیز بر مشکلات روحی و جسمی آنها اضافه می شود و تحمل شرایط را بیش از بیش برایشان دشوار می سازد.

یاداوری نکات زیر لازم می باشد:

– اغلب افرادی که دچار معلولیت می شوند، باید تحت حمایت خدمات پزشکی به خصوص توانبخشی قرار بگیرند مانندفیزیوتراپی و یا کاردرمانی. هدف از انجام خدمات توانبخشی، بهبود کامل معلولیت نیست، بلکه در بسیاری از موارد حفظ توانایی فرد و کاهش تحلیل توانایی های باقیمانده در فرد می باشد.

– به اطرافیان فرد معلول توصیه می شود که محیط عاطفی خانواده را حفظ کنند و خدمات و تجهیزات لازم را در اختیار فرد معلول قرار دهند و در صورت نیاز برای رفع نیازهای روزانه فرد معلول مانند نظافت شخصی و دستشویی و حمام رفتن، برای او پرستار بگیرند.

– اگرچه معلولیت، چالش های جدیدی را برای فرد و خانواده او ایجاد می کند، اما به این معنی نیست که زندگی فرد معلول باید از شادی و خوشی خالی باشد.

– فرد معلول و خانواده او باید آگاهی ها و اطلاعات خود را در زمینه معلولیت بالا ببرند و راهکارهای مناسبی را برای بهتر زندگی کردن پیدا کنند.

– فرد معلول باید هر چند وقت یک بار به پزشک مراجعه کند تا در صورت نیاز، اقدامات لازم برای او اجرا شود. حتما از پزشک خود راهنمایی های لازم را بخواهید.

– هرگز سعی نکنید که فرد معلول را دور از جامعه و زندگی طبیعی اش نگه دارید. او را به خرید ببرید، پارک رفتن را با او تجربه کنید و سعی کنید او را به زنگی اجتماعی اش برگردانید.

– اکثر افراد معلول معمولا به مشکلاتی از قبیل بیماری های قلبی عروقی، فشار خون بالا، سندروم داون، مشکلات یادگیری، مشکلات روحی- روانی و بیماری ام اس مبتلا هستند. بنابراین باید سعی شود تا مشکلات زمینه ای آنها تشخیص داده شده و نسبت به درمان آنها اقدام شود.

– ارتباطات اجتماعی با فرد معلول باید همراه با احترام باشد و از ترحم به ایشان باید دوری کرد.

– فاصله‌ی بین محل پاگرد و ورودی راهروها باید کوتاه باشد.

– راهروها و گذرگاه ها باید تا حد ممکن مسطح و هموار باشد.

– محل عبور و مرور فرد معلول جسمی باید وسیع تر از حد معمول باشد تا با واکر یا کراچ و یا عصا به راحتی از آن عبور کند.

– محل دستشویی برای افراد معلول حرکتی باید کاملا ایمن و مناسب باشد تا به ناحیه لگن و پاهای او فشار و آسیب وارد نکند.

– توجه به تفریح و ورزش، باعث سلامت جسمی و روانی معلولین می شود.

– اشتغال برای معلولان می تواند علاوه بر تامین بخشی از نیازهای مالی آنها، حس اعتماد به نفس را در آنها تقویت کند تا کمتر به معلولیت خود فکر کنند. همچنین حس مفید بودن برای خود و خانواده شان را نیز در آنها ایجاد می کند.

*********************زهره لطیفی….بخش سلامت تبیان….منبع : Tebyan.net

فریبا محمدی- ﻣﻌﻠﻮﻟﯿﺖ ﻋﺎرﺿﻪ ای طﺒﯿﻌﻲ و اﺟﺘﻤﺎﻋﻲ اﺳﺖ

فریبا محمدی- ﻣﻌﻠﻮﻟﯿﺖ ﻋﺎرﺿﻪ ای طﺒﯿﻌﻲ و اﺟﺘﻤﺎﻋﻲ اﺳﺖ

ﭘﯾش زﻣﯾنه
ﻣﻌﻠﻮﻟﯿﺖ ﻋﺎرﺿﻪ ای طﺒﯿﻌﻲ و اﺟﺘﻤﺎﻋﻲ اﺳﺖ ﻛﻪ در ﺟﻮاﻣﻊ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺑﻪ ﺻﻮرﺗﮫﺎی ﮔﻮﻧﺎﮔﻮن دﻳﺪه ﻣﻲ ﺷﻮد.
آﻣﺎر ﻧﺸﺎن ﻣﻲ دھﺪ ﻛﻪ درﺻﺪ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺟﮫﻲ از اﻓﺮاد ھﺮ ﺟﺎﻣﻌﻪ را ﻣﻌﻠﻮﻟﯿﻦ ﺗﺸﻜﯿﻞ ﻣﻲ دھﻨﺪ. ﺑﻪ طﻮرﻣﺜﺎل طﺒﻖ آﻣﺎری ﻛﻪ از طﺮف ﺳﺎزﻣﺎن ﺑﮫﺪاﺷﺖ ﺟﮫﺎﻧﻲ واﺑﺴﺘﻪ ﺑﻪ ﺳﺎزﻣﺎن ﻣﻠﻞ ﻣﺘﺤﺪ درﺳﺎل ﺟﺪﻳﺪ (۱۳۹۲)ﻣﻨﺘﺸﺮﺷﺪه اﺳﺖ، ده درﺻﺪ از ﻣﺮدم در ﺟﮫﺎن ﺑﻪ ﻧﻮﻋﻲ ﻣﻌﻠﻮل ھﺴﺘﻨﺪ، اﻣﺮوزه ﺑﺎ ﭘﯿﺸﺮﻓﺘﮫﺎی زﻳﺎدی ﻛﻪ در ﻋﻠﻮم ﻣﺨﺘﻠﻒ از ﺟﻤﻠﻪ ﭘﺰﺷﻜﻲ، رواﻧﺸﻨﺎﺳﻲ، ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺷﻨﺎﺳﻲ، ﺗﺮﺑﯿﺖ ﺑﺪﻧﻲ و ﻏﯿﺮه ﺑﻪ وﺟﻮد آﻣﺪه اﺳﺖ، ﺳﻌﻲ ﻣﻲ ﺷﻮد ھﺮﭼﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﻪ اﻳﻦ ﮔﻮﻧﻪ اﻓﺮاد ﻛﻤﻚ ﺷﻮد ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧﻨﺪ ﺑﻪ طﻮر ﻣﺴﺘﻘﻞ و ﺑﺪون ﻛﻤﻚ دﻳﮕﺮان وﻧﯿﺰﺑﺪون آﻧﻜﻪ ﺧﻮد را ﺳﺮﺑﺎر ﺟﺎﻣﻌﻪ اﺣﺴﺎس ﻛﻨﻨﺪ و ﻳﺎ ﻣﻨﺰوی ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﺑﻪ زﻧﺪﮔﻲ ﻋﺎدی ﺧﻮد ﺑﭙﺮدازﻧﺪ. ﺗﺪاﺑﯿﺮی ﻛﻪ ﺑﻪ اﻳﻦ ﻣﻨﻈﻮر ازطﺮف ارﮔﺎﻧﮫﺎی ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺑﻪ ﻋﻤﻞ ﻣﻲ آﻳﺪ ﺑﯿﺸﺘﺮدر زﻣﯿﻨﻪ ﻓﺮاھﻢ آوردن اﻣﻜﺎﻧﺎﺗﻲ از ﻗﺒﯿﻞ ﻣﺴﻜﻦ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﺎ وﺿﻊ ﻣﻌﻠﻮل، ﺷﻐﻞ ﻣﻨﺎﺳﺐ، وﺳﯿﻠﻪ ﺣﻤﻞ وﻧﻘﻞ (ﺑﻪ طﻮر ﻣﺜﺎل اﺗﻮﻣﺒﯿﻠﮫﺎی ﻣﺨﺼﻮص ﺑﺮای ﻣﻌﻠﻮﻟﯿﻦ ﻗﻄﻊ ﻧﺨﺎﻋﻲ)، وﺳﺎﻳﻞ آﻣﻮزﺷﻲ و ﻛﻤﻚ آﻣﻮزﺷﻲ ﻣﻨﺎﺳﺐ، ﮔﺬراﻧﺪن اوﻗﺎت ﻓﺮاﻏﺖ و… اﺳﺖ.
ﮔﺬراﻧﺪن اوﻗﺎت ﻓﺮاﻏﺖ ﺑﺎ ورزﺷﮫﺎی ﺗﻔﺮﻳﺤﻲ ﺑﻪ وﺳﯿﻠﻪ ﻣﻌﻠﻮﻟﯿﻦ از اھﻤﯿﺖ ﺑﯿﺸﺘﺮی ﺣﺘﻲ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ اﻓﺮاد ﻏﯿﺮ ﻣﻌﻠﻮل دارد زﻳﺮا ﻣﺘﺨﺼﺼﺎن آﺷﻨﺎ ﺑﺎ ﺧﺼﻮﺻﯿﺎت ﻣﻌﻠﻮﻟﯿﻦ و ﻧﯿﺰ ﻣﺘﺨﺼﺼﺎن ﺗﺮﺑﯿﺖ ﺑﺪﻧﻲ و ورزش ﻣﻌﻠﻮﻟﯿﻦ ﻣﻌﺘﻘﺪﻧﺪ ﻛﻪ اﮔﺮ ورزش ﺑﺮای ﻏﯿﺮ ﻣﻌﻠﻮﻟﯿﻦ اﻣﺮی ﻣﺴﺘﺤﺐ اﺳﺖ ، ﺑﺮای ﻣﻌﻠﻮﻟﯿﻦ اﻣﺮی واﺟﺐ ﻣﻲ ﺑﺎﺷﺪ .آﻧﮫﺎ ﻣﻌﺘﻘﺪﻧﺪ ﻛﻪ اﮔﺮ ﭼﻪ ورزش ﺑﺮای اﻓﺮاد ﻏﯿﺮ ﻣﻌﻠﻮل ﺑﺴﯿﺎر ﻧﯿﻜﻮ و ﭘﺴﻨﺪﻳﺪه اﺳﺖ اﻣﺎ اﮔﺮ ھﻢ ﺑﻪ آن ﻧﭙﺮدازﻧﺪ از طﺮﻳﻖ ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ھﺎی روزاﻧﻪ ﺗﺎ ﺣﺪودی ﻧﯿﺎزھﺎی ﺣﺮﻛﺘﻲ ﺧﻮد را ﺑﺮطﺮف ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ اﻣﺎ ﻣﻌﻠﻮﻟﯿﻦ ﺑﺎﻳﺪ اﻳﻦ ﻧﯿﺎزھﺎ را ﺑﺎ اﻧﺠﺎم ﻣﺮﺗﺐ ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ھﺎی ورزﺷﻲ ﺑﺮطﺮف ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ.
ﺗﻌرﯾف ﻣﻌﻠول و ﻣﻌﻠوﻟﯾت
اﺻﻮﻻ ً ﻧﺎﺗﻮاﻧﯿﮫﺎ ، ﻧﺎھﻨﺠﺎرﻳﮫﺎ و ﻧﺎرﺳﺎﺋﯿﮫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﺮای ﻳﻚ اﻧﺴﺎن ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻳﻚ ﻣﻮﺟﻮد زﻧﺪه ﺑﻪ وﺟﻮد ﻣﻲ آﻳﺪ ﺧﻮد را در ﺳﻪ ﻗﺎﻟﺐ ﻧﻤﺎﻳﺎن ﻣﻲ ﺳﺎزد :
– ﺑﯾﻣﺎرﯾﮭﺎ : ﻛﻪ ﺑﻮﺳﯿﻠﻪ اﺗﺨﺎذ ﺗﺪاﺑﯿﺮ ﻛﻠﯿﻨﯿﻜﻲ ، داروﺋﻲ و ﻳﺎ اﺣﺘﻤﺎﻻ ً از طﺮﻳﻖ ﺣﺮﻛﺖ درﻣﺎﻧﻲ ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ ﺷﺪه و از ﺑﯿﻦ ﻣﻲ روﻧﺪ .
– ﺿﻌﻔﮭﺎ : ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺿﻌﻒ ھﺎی ﻧﮕﮫﺪاری ، ﺿﻌﻒ ھﺎی ارﮔﺎﻧﻲ و ﻳﺎ ﺿﻌﻔﮫﺎی ھﻤﺎھﻨﮕﻲ ﻛﻪ ﺑﻮﺳﯿﻠﻪ ﺣﺮﻛﺎت اﺻﻼﺣﻲ ﺑﺮطﺮف ﻣﻲ ﺷﻮﻧﺪ .
– ﻣﻌﻠوﻟﯾﺗﮭﺎ : ﻛﻪ ﻧﻪ ﻗﺎﺑﻞ ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ و ﻧﻪ ﻗﺎﺑﻞ ﺑﺮطﺮف ﻛﺮدن ھﺴﺘﻨﺪ .
ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﻣﻌﻠﻮﻟﯿﺖ ﻋﺒﺎرﺗﺴﺖ از ھﺮﻧﻮع ﻧﺎﺗﻮاﻧﻲ ، ﻧﺎھﻨﺠﺎری وﻳﺎ ﻧﺎرﺳﺎﺋﻲ ﻛﻪ ﻗﺎﺑﻞ ﺑﺮطﺮف ﻛﺮدن و ﻳﺎ ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ ﻧﺒﺎﺷﺪ .
و ﺑﻪ ﻋﺒﺎرت دﻳﮕﺮ ﻣﻌﻠﻮل ﻛﺴﻲ اﺳﺖ ﻛﻪ دارای ﻧﺎﺗﻮاﻧﻲ ، ﻧﺎھﻨﺠﺎری و ﻳﺎ ﻧﺎرﺳﺎﺋﻲ ﺑﻮده ﻛﻪ ﻗﺎﺑﻞ ﺑﺮطﺮف ﻛﺮدن و ﻳﺎ ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ ﻧﺒﺎﺷﺪ .
ﺗﻌرﯾﻔﻲ دﯾﮕر از ﻣﻌﻠول و ﻣﻌﻠوﻟﯾت
ﻣﻌﻠﻮﻟﯿﺖ ﻋﺒﺎرﺗﺴﺖ از ﻣﺤﺪودﻳﺖ ھﺎی داﺋﻤﻲ در زﻣﯿﻨﻪ ھﺎی ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺟﺴﻤﻲ ، ﺣﺴﻲ ﻳﺎ ذھﻨﻲ ـ رواﻧﻲ ﻛﻪ ﺷﺨﺺ ﻣﺒﺘﻼ ﺑﻪ آن را در زﻧﺪﮔﻲ روزﻣﺮه در ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﺑﺎ ﺳﺎﻳﺮ اﻓﺮاد ﺟﺎﻣﻌﻪ دﭼﺎر ﻣﺸﻜﻞ ﻳﺎ ﻣﺤﺪودﻳﺖ ﺳﺎزد  اﺷﺨﺎص ﻣﻌﻠﻮل ، اﻧﺴﺎﻧﮫﺎﻳﻲ ھﺴﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﻋﻤﻠﻜﺮد ﺟﺴﻤﺎﻧﻲ ، ﺗﻮاﻧﺎﻳﻲ ھﺎی ذھﻨﻲ و ﻳﺎ ﺳﻼﻣﺘﻲ رواﻧﻲ آﻧﮫﺎ ﺑﻪ اﺣﺘﻤﺎل ﻗﺮﻳﺐ ﺑﻪ ﻳﻘﯿﻦ ﺑﻪ ﻣﺪت ﺑﯿﺶ از ﺷﺶ ﻣﺎه از آﻧﭽﻪ اﺳﺘﺎﻧﺪارد ﺳﻦ آﻧﮫﺎﺳﺖ اﻧﺤﺮاف داﺷﺘﻪ و ﺑﻪ ھﻤﯿﻦ دﻟﯿﻞ ﺑﺮای آﻧﺎن در زﻧﺪﮔﻲ روزﻣﺮه ﻣﺸﻜﻼﺗﻲ را ﺑﻮﺟﻮد ﻣﯽ آورد .
ﺗﻘﺳﯾم ﺑﻧدی ﻣﻌﻠوﻟﯾن
ﺑﺮای ﻣﻌﻠﻮﻟﯿﻦ ﺗﻘﺴﯿﻢ ﺑﻨﺪی ھﺎی ﻣﺨﺘﻠﻒ و ﻣﺘﻔﺎوﺗﻲ از دﻳﺪﮔﺎھﮫﺎی ﮔﻮﻧﺎﮔﻮن وﺟﻮد دارد . ﻋﺪه ای ﻣﻌﻠﻮﻟﯿﻦ را ﺣﺘﻲ ﺑﻪ ده ﮔﺮوه ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻧﯿﺰ طﺒﻘﻪ ﺑﻨﺪی ﻛﺮده اﻧﺪ .
آﻧﭽﻪ ﻛﻪ ﺑﺮای درس ﺗﺮﺑﯿﺖ ﺑﺪﻧﻲ و ورزش ﻣﻌﻠﻮﻟﯿﻦ ﻣﮫﻢ و ﻣﻔﯿﺪ ﺗﺸﺨﯿﺺ داده ﺷﺪه ، ﺗﻘﺴﯿﻢ ﺑﻨﺪی آن ﺑﻪ ﺳﻪ ﮔﺮوه ﻛﻠﻲ ﺑﻪ ﺻﻮرت زﻳﺮ اﺳﺖ :
۱- ﻣﻌﻠﻮﻟﯿﻦ ﺣﺴﻲ
۲- ﻣﻌﻠﻮﻟﯿﻦ ﺟﺴﻤﻲ ﻳﺎ ﺣﺮﻛﺘﻲ
۳- ﻣﻌﻠﻮﻟﯿﻦ ذھﻨﻲ و رواﻧﻲ
۱- ﻣﻌﻠوﻟﯾن ﺣﺳﻲ:
ﻣﻌﻠﻮﻟﯿﻦ ﺷﻨﻮاﻳﻲ:ﺷﺎﻣﻞ ﻧﺎﺷﻨﻮاﻳﺎن و ﻛﻢ ﺷﻨﻮاﻳﺎن
ﻣﻌﻠﻮﻟﯿﻦ ﺑﯿﻨﺎﻳﻲ : ﺷﺎﻣﻞ ﻧﺎﺑﯿﻨﺎﻳﺎن و ﻛﻢ ﺑﯿﻨﺎﻳﺎن

۲- ﻣﻌﻠوﻟﯾن ﺟﺳﻣﻲ ﯾﺎ ﺣرﻛﺗﻲ:
٭ﻣﻌﻠﻮﻟﯿﻦ آﺳﯿﺐ دﻳﺪه ﺑﻪ ﺳﯿﺴﺘﻢ اﻋﺼﺎب ﻣﺮﻛﺰی ﻳﺎ ﻣﺤﯿﻄﻲ ( ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﻌﻠﻮﻟﯿﻦ c.p. ﻳﺎ ﻓﻠﺞ
ﻣﻐﺰی ، ﻣﻌﻠﻮﻟﯿﻦ ﻗﻄﻊ ﻧﺨﺎع و ﻣﻌﻠﻮﻟﯿﻦ ﻓﻠﺞ اطﻔﺎل ﻳﺎ ﭘﻠﯿﻮﻣﻠﯿﺖ
٭ﻣﻌﻠﻮﻟﯿﻦ ﻗﻄﻊ و ﻧﻘﺺ ﻋﻀﻮ
٭ﻣﻌﻠﻮﻟﯿﻦ آﺳﯿﺐ دﻳﺪه ﺑﻪ ارﮔﺎﻧﮫﺎی داﺧﻠﻲ (ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺳﺮطﺎن ، آﺳﻢ ، دﻳﺎﺑﺖ و ﻧﺎراﺣﺘﻲ ھﺎی
ﺣﺎد ﻗﻠﺒﻲ- ﻋﺮوﻗﻲ – ﺗﻨﻔﺴﻲ). ( ﻻزم ﺑﻪ ذﮐﺮ اﺳﺖ ، ﺑﻪ دﻟﯿﻞ اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺮای اﯾﻦ ﻧﻮع آﺳﯿﺐ دﯾﺪﮔﯿﮫﺎ ﺗﺎﮐﻨﻮن ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ ﻗﻄﻌﯽ ﭘﯿﺪا ﻧﺸﺪه اﺳﺖ و اﮔﺮﭼﻪ ﺑﺎ ﭘﯿﺸﺮﻓﺘﮫﺎی ﻓﺰاﯾﻨﺪه ای ﮐﻪ در ﻋﻠﻢ
ﭘﺰﺷﮑﯽ ﺑﻪ وﺟﻮد آﻣﺪه ، ﺑﺮﺧﯽ از آﻧﮫﺎ ﺗﺎ ﺣﺪودی ﺗﺤﺖ ﮐﻨﺘﺮل درآﻣﺪه اﻧﺪ. اﻣﺎ ﺑﺎ ﺗﻌﺮﯾﻔﯽ ﮐﻪ
ﺳﺎزﻣﺎن ﺑﮫﺪاﺷﺖ ﺟﮫﺎﻧﯽ دارد آﻧﮫﺎ ﻧﯿﺰ ﻧﯿﺎز ﺑﻪ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺧﺪﻣﺎت و ﺳﺮوﯾﺲ ھﺎی ﻣﺨﺼﻮص ﺑﻮده و
از اﯾﻨﺮو در ﮔﺮوه ﻣﻌﻠﻮﻟﯿﻦ ﻗﺮار ﻣﯽ ﮔﯿﺮﻧﺪ).
۳- ﻣﻌﻠوﻟﯾن ذھﻧﻲ- رواﻧﻲ
٭ﻣﻌﻠﻮﻟﯿﻨﻲ ﻛﻪ دارای اﺧﺘﻼﻻت رﻓﺘﺎری ھﺴﺘﻨﺪ
٭ﻣﻌﻠﻮﻟﯿﻨﻲ ﻛﻪ دارای ﻋﻘﺐ ﻣﺎﻧﺪﮔﻲ ھﺎی ذھﻨﻲ ھﺴﺘﻨﺪ
٭ﻣﻌﻠﻮﻟﯿﻦ ﻣﻨﮕﻮﻟﯿﺖ
٭ﻣﻌﻠﻮﻟﯿﻨﻲ ﻛﻪ دارای ﻣﺸﻜﻼت رواﻧﻲ ھﺴﺘﻨﺪ
ھﺮﻧﻮع ﻣﻌﻠﻮﻟﯿﺘﻲ روی ﺗﻤﺎﻣﻲ وﺟﻮد ﺷﺨﺺ اﺛﺮﻣﻲ ﮔﺬارد و اﮔﺮﭼﻪ ﻣﻲ ﺗﻮان ﻧﻮع و درﺟﻪ ﻣﻌﻠﻮﻟﯿﺖ را ﻣﺸﺨﺺ ﻛﺮد وﻟﻲ، ﻗﺎﻋﺪﺗﺎً ﺑﺎﻳﺪ از ﺗﺎﺛﯿﺮﮔﺬاری ﻣﻌﻠﻮﻟﯿﺖ روی ﺗﻤﺎﻣﻲ ﺳﺎﺧﺘﺎر و ﺗﻮاﻧﺎﻳﯿﮫﺎی ﻓﯿﺰﻳﻜﻲ و رواﻧﻲ ﺷﺨﺺ ﺻﺤﺒﺖ ﻛﺮد. ﺑﻪ ھﻤﯿﻦ ﻋﻠﺖ اﺳﺖ ﻛﻪ ﻧﻤﻲ ﺗﻮان درﻣﻮرد ﻣﻌﻠﻮﻟﯿﻦ ﺟﺴﻤﻲ ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﻣﻌﻠﻮﻟﯿﺘﮫﺎی ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺸﺨﯿﺺ و ﻳﺎ ظﺎھﺮی ﺗﻮﺟﻪ ﻧﻤﻮد، ﺑﻠﻜﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﺗﺄﺛﯿﺮات اﺣﺘﻤﺎﻟﻲ ﻛﻪ اﻳﻦ ﻣﻌﻠﻮﻟﯿﺘﮫﺎ ﺑﺮ روی روان ﺷﺨﺺ ﻣﻌﻠﻮل ﺑﺮﺟﺎی ﻣﻲ ﮔﺬراﻧﺪ ﻧﯿﺰﺗﻮﺟﻪ ﻛﺮد. ﺑﻪ طﻮرﻣﺜﺎل ﻳﻚ ﺷﺨﺺ ﻣﻌﻠﻮل ﻗﻄﻊ ﻧﺨﺎﻋﻲ ﻓﻘﻂ ﻓﺎﻗﺪ ﺗﻮاﻧﺎﻳﯿﮫﺎی ﺣﺮﻛﺘﻲ ﻧﯿﺴﺖ ﺑﻠﻜﻪ از وﺿﻌﯿﺖ ﻗﺮارﮔﯿﺮی و ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ و اﺣﺴﺎس ﮔﺮﻣﺎ و ﻣﻌﻠﻮل ﻧﺨﺎﻋﻲ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﻲ ﻣﺸﺎھﺪه ﻛﺮد. ﺑﺮﻋﻜﺲ ھﺮﮔﻮﻧﻪ ﺻﺪﻣﻪ دﻳﺪﮔﻲ ﻛﻪ در زﻣﯿﻨﺔ روﺣﻲ- رواﻧﻲ ﺑﻪ وﺟﻮد آﻳﺪ ﻧﯿﺰ ﺑﺎ ﺗﺄﺛﯿﺮﮔﺬاری روی اﻋﻤﺎل ﺣﺮﻛﺘﻲ ﻧﻮاﺣﻲ ﻧﯿﺰ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ. اﻳﻦ اﻣﺮ ﺑﻪ ﻧﻮﺑﻪ ﺧﻮد ﺑﻪ اﺧﺘﻼﻻت روﺣﻲ- رواﻧﻲ ﺷﺨﺺ ﻣﻌﻠﻮل ﻣﻨﺠﺮ ﻣﯽ ﺷﻮد ﮐﻪ آن را ﻣﻲ ﺗﻮان در ﻧﻮع رﻓﺘﺎر ﻳﻚ ﺷﺨﺺ ﺳﺮﻣﺎ دراﻧﺪام ﻓﻠﺞ ﺷﺪه ﺧﻮد ﻧﯿﺰ ﺑﻲ اطﻼع اﺳﺖ. ﻣﻲ ﺗﻮان ﮔﻔﺖ او ﺑﻪ دﻟﯿﻞ ﻋﺪم وﺟﻮد اﺣﺴﺎس در اﻧﺪام ﻓﻠﺞ ﺷﺪه ﺧﻮد، ﻓﺎﻗﺪ ﺣﺲ ﻻﻣﺴﻪ در آن ﺷﺨﺺ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﻲ ﺷﻮد ﻛﻪ رﻓﺘﺎر ﺣﺮﻛﺘﻲ او از ھﻨﺠﺎرھﺎی طﺒﯿﻌﻲ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﮕﯿﺮد. در ﻣﺜﺎﻟﯽ دﯾﮕﺮ، ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ ﻳﻚ ﺷﺨﺺ ﻧﺎﺑﯿﻨﺎ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﻲ ﺷﻮد ﻛﻪ ﺗﻐﯿﯿﺮاﺗﻲ در ﻗﻮه درک او از ﻣﺤﯿﻂ زﻳﺴﺘﺶ ﺑﻪ وﺟﻮد آﻳﺪ. ﺑﻪ ﺧﺎطﺮﻓﻘﺪان ﻗﺪرت درک ازطﺮﻳﻖ ﺣﺲ ﺑﯿﻨﺎﻳﻲ، درک او از ﻣﺤﯿﻂ زﻳﺴﺘﺶ ﻣﺤﺪود ﺑﻪ درک از طﺮﻳﻖ ﻟﻤﺲ ﻳﺎ ﺷﻨﯿﺪن ﻣﻲ ﺷﻮد ﻛﻪ اﻳﻦ اﻣﺮ ﻧﯿﺰ ﺑﺮ زﻣﯿﻨﺔ روﺣﻲ- رواﻧﻲ او ﺗﺄﺛﯿﺮﻣﻲ ﮔﺬارد. از طﺮف دﻳﮕﺮ روﻧﺪ ﺗﻜﺎﻣﻞ ذھﻨﻲ، ﺑﻪ ﺧﺼﻮص ﺟﺮﻳﺎن ھﺪاﻳﺖ و ﺗﻨﻈﯿﻢ ﺣﺮﻛﺎت ﺗﺤﺖ ﺗﺄﺛﯿﺮﻗﺮارﻣﻲ ﮔﯿﺮد، ﺑﻪ طﻮری ﻛﻪ ﻧﻮع ﺣﺮﻛﺎت ﻳﻚ ﺷﺨﺺ ﻧﺎﺑﯿﻨﺎ ﺑﺎ ﻧﻮع ﺣﺮﮐﺎت اﻓﺮاد ﻏﯿﺮﻣﻌﻠﻮل(ﺑﯿﻨﺎ) ﻛﺎﻣﻼً ﻣﺘﻔﺎوت اﺳﺖ.
ﻣﺜﺎﻟﮫﺎﻳﻲ ﻛﻪ آورده ﺷﺪ، ﻣﺸﺨﺺ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ ﻛﻪ ھﺮ ﻣﻌﻠﻮﻟﯿﺘﻲ در درﺟﻪ اول ﺷﺎﻣﻞ ﻳﻚ ﻗﺴﻤﺖ ﻳﺎ ﻳﻚ ﻋﻀﻮ از ﺑﺪن ﻣﻲ ﺷﻮد، اﻣﺎ ﻧﺒﺎﻳﺪ ازاﺛﺮات ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﻳﺎ ﻏﯿﺮﻣﺴﺘﻘﯿﻢ آن روی ﺳﺎﻳﺮ زﻣﯿﻨﻪ ھﺎی ﺟﺴﻤﻲ ﻳﺎ روﺣﻲ- رواﻧﻲ ﺷﺨﺺ ﻏﺎﻓﻞ ﺷﺪ.