سه شنبه , ۲۶ تیر ۱۳۹۷

ورزش و تربیت بدنی

ورزش مایه‌ی نشاط، تزکیه‌ی نفس و کمالات انسانی است. اگر ورزش در زندگی افراد غیر معلول یک فعالیت ثانوی است،  اما در زندگی معلولان نقشی اساسی دارد و برای آنان یک رفتار حیاتبخش است.

ورزش می‌تواند به منزله‌ی یک عامل کلینیکی و یا یک فعالیت درمانی عمل کرده و توانایی عضلات فرد معلول را افزایش دهد و از تحلیل رفتن آنها پیشگیری کند، ضربان قلب، گردش خون و تنفس معلول را منظم نماید و در نهایت با انجام حرکات مختلف، باعث حفظ دامنه‌ی حرکتی اندامها و جلوگیری از خشکی مفاصل شود. در واقع ورزش، ارگانیسم بدن معلول را هماهنگ و شکل طبیعی آن را حفظ می‌کند.

علاوه بر نتایج سودمندی که در اثر ورزش در جسم و بدن معلول حاصل می‌شود، این پدیده ثمرات روانی مثبتی نیز برای فرد معلول به بار می‌آورد. سلامت روانی آنان را پایدار می‌کند، به آنان نشاط و هیجان می‌بخشد، افسردگی و خمودگی را از آنان دور می‌کند، سبب تقویت اعتماد به نفس‌شان می‌شود، روابط اجتماعی‌شان را گسترش می‌دهد و انگیزه‌ای مثبت برای کسب مدارج عالی هنری، ادبی و علمی و دستیابی به موفقیتهای بزرگ در ایشان ایجاد می‌کند.

به همین جهت در مجتمع توان‌یابان، از ابتدا ورزش به عنوان یکی از اصلی‌ترین درون‌مایه‌های توانبخشی مطرح بوده و سعی شده است با فراهم /اوردن امکانات لازم، زمینه‌ی مساعدی برای پرداختن به این فعالیت سازنده ایجاد شود. به همین جهت واحد ورزشی مجتمع توان‌یابان به همّت آقای توفیق جوادی، یکی از مربیان ورزشی پیشکسوت، فعالیتهای پیگیرانه‌ای را به منظور توسعه‌ی ورزش در میان کارآموزان این مجتمع سامان داده است که موارد زیر قابل ذکر است:

ـ تشکیل کتابخانه‌ی ورزشی معلولان و برگزاری دوره‌های آموزشی در مورد رشته‌های ورزشی مربوط،

ـ برقراری ارتباط با دانشکده‌ی تربیت بدنی و بهره‌گیری از کنفرانسهای علمی آن دانشکده و دعوت از استادان جهت انجام سخنرانی و ارشاد و رهنمود،

ـ برگزاری مسابقات ورزشی و تفریحی ادواری در داخل مجتمع،

ـ شرکت دادن ورزشکاران مجتمع در تیم‌های ورزشی معلولان استان و کشور،

ـ برگزاری ورزشهای جمعی به صورت ادواری در داخل مجتمع،

ـ دعوت از مربیان ورزشی خانم و آقا برای آموزش دادن به ورزشکاران معلول مجتمع،

ـ برقراری رابطه با معاونت انسانی اداره‌ی کل تربیت بدنی استان، هیئت ورزشی جانبازان و معلولین، هیئتهای دوومیدانی، تنیس روی میز، تیروکمان و هیئت ورزشهای همگانی و جلب کمکهای فنی و دریافت برخی وسایل ورزشی از آنان،

ـ تشکیل گروه‌های کوهنوردی و اجرای فعالیتهای کوهنوردی و طبیعت گردی،

ـ تشکیل کلاس‌های یوگا و انجام فعالیت در این رشته‌ی خاص.

در سایه‌ی فعالیتهای انجام شده، ورزشکاران معلول مجتمع توان‌یابان، حضوری فعال در مسابقات استانی و کشوری داشته و در مواردی موفقیتهای ارزنده‌ای کسب کرده و به مقام‌هایبرتر نایل شده‌اند.

 

ابلمپیک

شاید مهم ترین رویداد فرهنگی، اجتماعی که مجتمع توان یابان تاکنون موفق به حضور و مشارکت در آن شده است، ابلمپیک سال ۲۰۰۳ در شهر دهلی کشور هندوستان است.

ابلمپیک عنوان المپیاد معلولان جهان است که هر چهار سال یک بار برگزار می‌شود و طی آن معلولان برای نشان دادن مهارتهای فنی و حرفه ای، با یکدیگر به رقابت می‌پردازند. این مسابقات در سال ۱۹۸۱، توسط سازمان ملل متحد در کشور ژاپن بنیاد نهاده شد و از آن به بعد هر چهار سال در شهری که داوطلب و پذیرفته شده باشد، با هدف کشف استعدادهای افراد معلول و ترویج دوستی‌های بین المللی میان آنان، از طریق تبادل دانش‌ها و برنامه ها، برگزاری می‌شود.

در سال ۱۳۸۲، در جریان رقابتهای انتخابی میان معلولان کشور دو تن از کارآموزان مجتمع توان یابان مشهد در تیم ابیلمپیک ایران پذیرفته شدند. در شهریور ماه به آقای ابراهیم هدایی مدیرعامل مجتمع اعلام شد که به عنوان سرپرست تیم اعزامی و هیئت همراه انتخاب شده است، از این رو نامبرده به همراه دو عضو منتخب تیم به تهران رفت و پس از انجام تشریفات و فراهم شدن مقدمات در تاریخ ۸۲/۰۸/۲۷ در رأس تیم ۱۹ نفره‌ی معلولان ایران و به اتفاق همراهان، به وسیله‌ی هواپیما به دهلی نو عزیمت کرد.

در این سفر دو تن از اعضای تیم ایران موفق به کسب عنوان و دریافت مدال شدند. اعضای تیم در خلال برنامه‌های رسمی از برخی جاذبه‌های کشور هندوستان دیدن کردند، با معلولان سایر کشورها آشنا شدند، به حضور رئیس جمهوری وقت کشور هندوستان رسیدند و در میهمانی شام او حضور یافتند و در آخرین شب در سفارت ایران در کشور میزبان مورد پذیرایی گرم قرار گرفتند و روز ۸۲/۰۸/۰۹ ، با خاطره‌ای خوش به میهن باز گشتند.

این سفر برای همه‌ی اعضای تیم ایران به ویژه برای دو کارآموز مجتمع توان یابان مشهد- آقای مصطفی شریعتی و خانم فهیمه مهماندوست تجربه‌ای دل انگیز و به یادماندنی بود. امّا آقای هدایی که توانست، تیم ایران را به خوبی هدایت و موجبات حضور سرافرازانه‌ی آنان را در این اجتماع بین المللی فراهم کند، بار دیگر نشان داد که هر جا پای خدمت به معلولان در میان باشد، او مرد توانای میدان خواهد بود.